oruç aruoba uzak kitabından - uzak kitabından özlem çekene klavuz bölümü - özlem çekmek - hasret çekmek
Özlem Çekene Kılavuz
Oruç Aruoba[HR][/HR]
Özellikle sevmek ile özlemek arasındaki bağı sorgulayan satırlarda aklıma bir tek “O” geldi.
“özlem, sana, yalnızlığının değerini de öğretir, yakıcılığını da…”
“Özlem, örneğin, işitmeyeceğini bildiğin birisine_yalnızca ona; ama, kendi kendine _ “Neredesin ? ” diye seslenmendir.”
” Ne zaman hiç gitmeyeceksin ? ” sorusunun ise daha hiç sorulamadığı konum…
Ama en çok da şu satırları okuduktan sonra kendime itiraf ettim tüm cesaretimi toplayıp: -Evet, “O”nu özledim…
“Sevdiğinden dolayı mı özlersin; yoksa özlediğin için mi seversin?…
Belki, ikisi de _ belki, fark yok mu?
* * *
Özleyen, özlediğini ancak özlüyorsa, seviyordur.
Sonra tekrar cesaretimi topladım ve bunu gecenin bir yarısı, onun uyuyor olduğunu bir anda “O”na itiraf ettim: -Seni GERÇEKTEN özledim… (demek ki aslında ben “O”nu seviyorum)…
Özlem, “Yeniden _ gelecek misin bana _ hep ?” sorusuna artık yanıt bulamama konumudur_
Ben bu soruya “O” yanımdayken bile yanıt bulamıyordum ki…
“O”ndan gelen cevap tatminkar olmasa da mutlu olmama yettiyse sanırım bunda Özlemin payı büyük…
“Özlemin tek düşmanı vardır : zaman…
Zaman, özlemin hem çekemediği _ yoketmekistediği; en azından yoksaydığı _ , hem de, kendisiniyokeden; giderek, güçsüz kılan, tüketendir.
Özlemi, zaman üretir; ama onu tüketen de odur _zaman, kendi doğurduğu çocuğu, özlemi,boğazlar…”