maraqlı hekayeler - heyati hekayeler - Sudan Mezarlar hekayesin oxu
[HR][/HR][HR][/HR]
Sevda səssizcə qatladı məktubu. Yara beret içində qalmış xatirələri tuturdu əlində, ağır bir yük idi bu. Yavaşca zərfə yerləşdirdi, gözlərindəki buğu sildi. Baş həkim səssizcə aldı zərfi, önündəki qalın fayla diqqətlə yerləşdirdi. Bir müddət otaqdakı iki adam da səssizcə gözlədi.
Deyiləcək hər şey onsuz da deyilmişdi. İndi, üstünə nə deyilə bilərdi ki?
"Atammı yazmış bunu həqiqətən? Əminsinizmi?"
"Bəli, o vaxtlar birbaşa olaraq şəxsimə buraxılmışdı bu zərf."
"Özümü buraxmışdı, biri bir oyun oynamış ola bilməzmi?"
"Özü buraxdı Sevda Xanım. Sizi təmin edərəm, bir səhv yox."
Bir siqaret yandırdı Sevda, xəstəxana çıxışında. Bağçanın sonundakı böyük qapıya doğru gedərkən düşünürdü: Necə izah edəcəkdi Egeyə bu məktubu? Yaxud, izah etməli idimi? Bu sirr saxlanmalı idimi yoxsa ortaya çıxması dahamı sağlam idi?
Dayandı Sevda. Siqaretini atdı yerə hışımla. Dikdaban ayaqqabısı izmariti tapdaladı ehtirasla, illərin ağrısını əzilmiş izmaritten alırdı elə bil.
İzmarit əzildi, külləri fışqırdı qan kimi.
O belə, Sevdanın yükünü daşımağa cəsarət edə bilməzdi.
Yataqda otururdu gənc cüt səssizcə. Döyüşmə ərəfəsində kimi idi ikisi də. Halbuki bu susqunluğun səbəbi başqa idi. Egey, arvadının bəhs etdiyi məktubun şoyunda idi.
İllərdir anasının ardından ağlayan atası, anası ölümə gedərkən ona əlmi yelləmişdi? Qal demək yerinə,
"Sənə maneə ola bilməm." mı demişdi? Ya anası? Nəyin uğruna ölüb getmiş, nəyi bitirmişdi? Yalnız həyatı idimi sona çatan? Analığını niyə əsirgəmişdi qızından, oğulundan?
"Niyə dayan deməmiş?"
"Kimsə bilmir bunu. Amma həkim, xəstəlikdən ötəri ola bilər dedi."
"Nə xəstəliyi? Kimmiş xəstə?"
Dərin bir nəfəs aldı Sevda.
"Anan... Şizofreniyalıymış."
Egeyin baxışları kilidlənərkən qapqara ümidlərə, Sevda yeni və rəngli ümidlərin bir neçəsini olsun qurtarmağa çalışır kimi baxırdı ərinə. Bir az ehtirasla, bir az yanğınla...
Halbuki çarəsizlik danışar olmuşdu indiki zamanda.
Ölümün dırnaqları batırdı Egeyin inancına. Anasının fərarilik etmiş beyninə dəvətsiz bir ölüm saxlanmışdı zamanında.
"Buna görə idi hər şey?"
"Bilməyirik körpəm, yalnız təxmin bunlar. Heç bir şey dəqiq deyil."
"Tək bir şey dəqiq halbuki."
"Nədir o?"
"Xəstə olanlar, anama qal deməyənlər idi əslində."
"Egey, irəli dərəcədə xəstəymiş anan. Bacının məzarını saxlaması da bunun bir isbatı."
"O yalnız, atama layiq olduğu kimi davrandı."
"Cüt məzarlamı?"
"Anam çox ağıllı bir qadınmış Sevda."
"Anan şizofreniya xəstəsi idi Egey. Qəbul etdirməyin gərək bu gerçəyi özünə."
"Ölümün əl yellənəsi bir vəziyyət olmadığını sübut etdi atama. Atam, qal deyə yalvarmağı öyrəndi bacımın ola bilməyən məzarıyla. Qal
dedi amma səsi çatdırılmadı. Üstəlik hansına ağlayacağını belə bilə bilməz hala gəldi. Tək bir ağrısı var halbuki; bacıma ağlayır, onun yoxluğuna... Amma eyni zamanda iki məzar daşına birdən tökür gözyaşlarını. Ölümə hörmət etməyi illər sonra qavradı. "
Yenə də darıxılan bir sevda vardı ortada. Niyə qal demədi sevən sevdiyinə, niyə gəlirdi buralara? Bir cüt məktub və bir cüt məzar daşı qədər idi cavablar. Çünki heç bir sual işarəsi, ötenazi edə bilməzdi -dəli olmuş da olsa- bir həyata.
Aşan ağılı başında olmamışdı əsla.
Buna baxmayaraq, aşiqin ağılından çətini varsa hər şey bitməli idi bir nəfəsdə.
Dünyanın ən dəli şeyini, eşqi yaşamaq üçün, ağıl sağlamlığı şərti axtarılırdı bu zamanda. Köhnədən də eyni idi vəziyyət əslində. Eşq də universal idi, aşan bünyəsinə zidd qaydaları da.
Sevdanın hələ dəqiq olmadığına inanmaq istədiyi hər şey açıq və dəqiq idi.
Egeyin atası, anasını yarı yolda ölümə tərk etmişdi. Qadın üçün hər şey olması lazım olduğu kimi idi. Sevdiyi adama, özünü öldürəcəyini yazan bir məktub göndərmişdi, getdiyini xəbər vermişdi. Adam üçün də hər şey təbii tarazlıqda sürüyürdü aydındır ki.
"Madam qərarını verdin, sənə qal deyə bilməm." məntiqi içində, sevdiyi qadını əlləriylə ölümə təslim etmişdi.
Və bunun əvəzi qızının əsla tapa bilməyəcəyi məzarı olmuşdu.
Suyun məzarı, qadının ölümüylə birlikdə bir növ bilməcəyə dönmüşdü.
"Su Bəbir.
17 yaşında, atasının yanına getmək üçün çıxdı yola.
Və dönmədi bir daha.
Ruhuna Fatihə."