Seni her gördüğümde gönlümde kopan velvelenin adıdır vaveylâ.
Hem de öyle bir vaveylâ ki boğazımdaki sessizlik urganıyla, vav ile lâ arasında râm olmuş bir velvele …
Bir ey mesafesinde sana seslensem!
Ey serv-i revanım duyar mısın bu vav-ey-lâ’nın sesini?
Nur-ı nazarıma bin anlam yükleyenim , bir leyl vakti şimdi ertelemeden, gönlüme çöken o süveydayı bertaraf edebilir misin ?
O maverân yalnızlığında , hani o bilindik ayrılık terennümlerini bahşettiğin gibi,
öylece susacak mısın?
Tövbe bu sessizlikten şikayetçi değilim , lâkin bilir misin ey yâr ;
Bundandır sesimin ah u zarı, bundadır üç lâ`nın ortasında kalmışlığım. Bundandır sensizliğin feryadı ve bundandır sessizliğin duası…
Ey yâr vaveylâyı sessiz yapan gözlerine maşallah…
Dualardaki içtenlikse , elimi açtığımda ki kelamın güzelliği, amin diyen meleklerin Rabbin’e Elhamdulillah .
Adının gizeminde , her hecesindeki zikri bana nasip eden yüreğe nasip olsun cennet inşAllah…
Lâ ile sonsuzluğa uzanan ayrılıklarda Kays’a hasret Leyla kaderini yaşamaksa bu aşkın adı eyvAllah, her hecesi sen olan şiirlerin , aşk-ı vaveyla ise adı , her rüyada senden uzak kalmaksa bu kaderin adı , başından sonuna EyvAllah …
Aşka, acıya,geceye ve sana EyvAllah, yâr EyvAllah..
Söylenmesi gereken herşeyi Tuba Küçük söylemiş.Sığınak ise bütün hüzünleri örgütleyip benim üzerime salmış!Ben şimdi nasıl yorum yazacağım bu paylaşıma?Galiba en iyisi bir ''Eyvallah'' deyip çekilmek kendi kabuğuma...