Susmanın da bir değeri vardır ama suskunluğunu katleder konuşmaktan vazgeçmeyen!
Her sevdim seni dediğinde sevilmediğini daha iyi anlarsın...
Hayat zor,yaşamak için mücadele etmek lâzım!
Yazı kalemle yazılmışsa silinir de kelamla yazılmışsa çaresiz boyun eğilir!
Gece ölüp sabah dirilenlerin Güneş'i yakar dünyayı!
Düşündüm,çok düşündüm ama bir türlü çıkamadım
İçine düştüğüm,kalbime kurduğun hakimiyetinin esaretinden.
Anladım ki artık ödün vermeye başlamıştım,sevdayı sana mahkûm eden cesaretimden!
Sevda sensiz de yaşanır ama ardına kadar acıya batmışsan önü aydınlık olsa ne yazar!
Bak,öldüm yokluğuna...
Başım dönüyor,düşüyorum sensizliğe
Ellerimi uzatıyorum tut,kaldır beni diye
Ses vermiyorsun sesime!
Kırıldı mı kalbin kalbime?
İçim içime sığmıyor,aldığım nefes bana yetmiyor!
Yüzüm gülsede acı yüklü tebessümüm bitmiyor
Acımazmı mutluluğun şu umutsuz halime?
Ah çekiyorum derinden,halimi anlamıyorsun,vah demeyi öğrenemeyen...
Seni anlatan,seni hatırlatan bütün kelimelerimi intihara gönderdim
Suçum büyük,toplu katliam yapıyorum senin uğruna
Köşe bucak kaçıyorum sevdanın kanununu yazanlardan
Bir görseler şu halimi,kalbimi giyotine çekerlerdi!
Ama o kadar sen doluyum ki her susma hakkımı kullanmak istediğimde
Suskunluğumu katlediyorsun,sevda bakan gözlerinle...
O kadar susadım ki sana
İçtiğim suya karışıyor gözyaşlarım
Göğe ulaştı,uğruna yaptığım yakarışlarım.
Aklımı firari bir mahkûm gibi sömürüyor,
''Seni seviyorum'' dediğinde,
''Ben daha çok'' diyen kalbimin serzenişleri...
Her sevdim seni dediğimde,sevdiğim kadar sevilmediğimi daha iyi anladım...
Yokluğun daha bir acı yükledi anlamsız varlığıma!
Küstüm bu dünyaya ve dünyadaki ben tarafıma
Sen tarafımın ağırlığıyla güçlenmek istiyorum
Adımlıyorum sana doğru kör-topal hayallerimi
Biliyorum ki hayat zor ama seni yaşamak için bu zorlukla mücadele etmem lâzım!
Aklım sana firar etti de fikrim yarı yolda kaldı!
Kalbim senle doldukça dilim lâl oldu,
Kan döktüm mürekkep yerine ellerim coşsun diye!
Ama yetmedi seni anlatmaya,bütün dünya dillerinin ortak paydası
Sevda dizelerinin buluşma noktası beyaz sayfalar
Anladımki;
Yazı kalemle yazılmışsa silinirmiş de kelamla yazılmışsa çaresiz boyun eğilirmiş!
Hani diyorum ki;seni hiç tanımamış olsaydım
Tanımayıp sevmemiş olsaydım
Sevmeyip ateşlerde yanmamış olsaydım
Her akşam koru kül olup
Her sabah küllerimden yeni bir ben yaratabilir miydim?
Her gece vuslatla ölüp her sabah umutla diriliyorum
Kalbimdeki güneşimsin,ne kadar üşüsemde yokluğuna
Ateşinle ısıtıyorsun ruhumu...
Yokluğun daha bir acı yükledi anlamsız varlığıma!
Küstüm bu dünyaya ve dünyadaki ben tarafıma
Sen tarafımın ağırlığıyla güçlenmek istiyorum
Adımlıyorum sana doğru kör-topal hayallerimi
Biliyorum ki hayat zor ama seni yaşamak için bu zorlukla mücadele etmem lâzım!
Emeğinize yüreğinize sağlık yine kelimeler dağ gibi yığıldı kaldı dile gelmiyor duygu selinizde.
AySu,değerli yorumunuz için teşekkür ederim.Yığılan kelimeleri silmek ne kadar kolaysa içine düşülen yokluklarda dağ gibi büyüyen hasretleri aşmak o kadar zordur...Yorum yazan ellerinize,beğenen gönlünüze sağlık.
Dilerim ki Rabbim duygulariniza yüreginiz den gecirip te dilinize düsüremediginiz sözlerinize rahmet etsin . .
Yüreginize bereket bu güzel calisma icin tesekkürler abi . .
Refik Abimm;yokluğa ölüp duyguya dirilişin bıraktığı acı tad şairlik değil fakirlik kısır cümlelerde!Oysa şair kalbindeki duyguyu anlatırken sevdasını,özlemini,hasretini,acısını,mutluluğunu,gözyaşını idama gönderirken narin dizelerinde,hayata yeni adım atan çocuk gibi gülümser hüzne...Bizler gibi hüzün denizinde boğulmaz be Abimm!!!Ben şair değilim çünkü o kadar cesaret yok hüzne koşan kelimelerimde...
Varlığına sağlık Abimm,yorum yazan ellerinden öper bu kardeşin...
Leyla kardeşim;seni görmek ne güzel,mutlu ettin beni.Ne kadar güzel bir dua etmişsin benim için...O güzel yüreğine sevgi ve saygılarımı sunuyorum değerli kardeşim.Rahmette bereket vardır,güzellik vardır,huzur vardır...Kalbimden geçenleri anlatacak gücü inşallah nasip eyler Rabbim...
Varlığına sağlık Leyla kardeşim.