Ayrılığı takarlar bir yağlı urgan gibi boynuna
Yalnızlığı yüklerler sırtına
Adım adım yol alırsın
Karanlığın tam ortasına
Gözlerin bir dağ manzarası arar
Dalıp dalıp gitmek için
Unutayım dersin ne varsa
Önünde dağ gibi durur yaşadıkların
Kendi kendinin infaz memuru olursun
Mesain hep gece başlar
Önce açarsın önüne hesap defterini
Nerde hata yaptıp diye
Sevdin diye bir kelime vardır
Parağrafın bitti her yerde
Dev bir heykel gibi yontulmuştur içine acılar
Benzin mum gibi olur düşününce
Ayrılığı öyle bir takarlar ki
Yağlı bir urgan gibi boynuna
Nefesin kesiler ama ölemezsin