Beni candan usandırdın
Son güncelleme:
-
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı
(şem: mum)
Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı
(Kamu bimarına: hasta gönlüne)
Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı
( Şeb-i hicran: ayrılık gecesi, çeşmi giryan: ağlar gözler, efgan: feryat)
Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı
( gül-i ruhsarına: yüzünde açan gül'e)
Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı
(pinhan: gizli; gam: keder, bı- vefa: vefasız, kıl ruşen: aydınlat, açıkla)
Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil
Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı
( ettin aklımı zail: aklımı elimden aldın)
Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı
( rind-i şeyda: sermest, aşık rint; hemişe: her zaman)
Fuzuli