Aşkın ne olduğunu bilmeden aşka inanıyorsunuz..
Aşkı tanımadan aşk yaşamaya çalışıyorsunuz
Sonra bin pişman ağlıyorsunuz
Gözünüzde onca büyüttüğünüzün küçücük gözyaşı damlalarınıza nasıl sığdığına şaşırıyorsunuz
Bu yangını söndürecek birini arıyorsunuz sonra ....
Çünkü gözyaşları ,insanların içindeki yangını söndürmez
Daha da büyütür
Çok sonra elbet birileri gelip giriyor yangınınıza, ya söndürüyor yangınınızı , ya da kendi de yanıyor sizinle
Sevdiğinin ışığında gülümserken, birden kendi karanlığında ağlamaktan daha da acı olanı; bir zamanlar sığınağın olan o ışığın, şimdi başkalarının karanlığını aydınlattığını bilmekti. Onu, başkasına gülerken görmek en çok seni ağlatırdı. Aşk, bir kelimeyle kendini yıkmaktı.
Allah bize sadece secde ederken değil, bazen sahip çıktığımız bir yetimin gözünden, bazen de kırdığımız bir kalbin içinden bakar. Biz bazen unutsak da, farkına varamasak da o bizim hep farkımızdadır.
Ne iyiliğimizi büyütmek bir işe yarar ne de kötülüğümüzü örtmek. O her şeyi görür. Her hayırda bir şer, her şerde bir hayır denilen şey de budur.”