Öyle yenildim ki kendime
Artık kimi yensem boş
Öyle çaresiz bıraktım ki kendimi
Bütün çareleri tüketerek
Bir olacağa teslim ettim kendimi
Belki her şey bu kadar basitti
Belki her şey bu kadar zor
Ya herkes gibi olmayı beceremedim
Ya da kimse benim gibi olamadı
Saniyeler geçmekte,akmakta zaman,
Belli olmuyor,el mi yaman,bey mi yaman,
Altından akarken sular, üste çıkar saman,
Dolaplar nasıl,kimler için döner bilinmiyor
Yokluk Şefkati
Ve son
Herkes ölünce
Bir boş evren
Acı bitmiş
"Yokluk" şefkatiyle sarmış herkesi
Sonsuz bir huzur sessizliği
Ne ağlayan annesiz kalmışlar
Ne nerede evladımız diyenler
Herkes kendinden kurtulmuş
Herkes herkesten kurtulmuş
Kötülük sona ermiş
Kötülük yok olmuş