Allah ibrahim ateşe düşeceği sırada ....Cebrail'i gönderiyor yardımına .
Cebrail hemen tutuyor..
-Ey ibrahim! ne istersin ?
diye soruyor..
.........
İbrahim Cebrail'e bakmış ..İmanını, Rabbine olan güvenini, dostluğunu dillendirmiş:
-Dostumla arama girme , demiş
...........
Çünkü onu ateşe atan Rabbi ...
Allah istemeden hiçbir sey gerçekleşmez..digerleri sebep.
Dostu onun atese atildığını biliyor , görüyor.
Gerçek dostluk araya hiçbir vasıta koymamaktır..
Gercek dostluk, dost ne yaparsa yapsın hakkında su-i zanda bulunmamaktır.
Gerçek dostluk,dostun sırrını hiçbir dostla paylaşmamaktır......
Dost olmak kolaymı?