Aberrar Conjugation - İspanyolca

Son güncelleme:
  • ispanyolca fiil çekimleri - aberrar fiilini çekimle - aberrar fiilinin ispanyolca çekimi
    "aberrar" conjugation

    Indicativo presente

    yo abyerro; abierro
    tú abyerras; abierras
    él/ella abyerra; abierra
    nosotros/nosotras aberramos
    vosotros/vosotras aberráis
    ellos/ellas abyerran; abierran

    Indicativo pretérito imperfecto

    yo aberraba
    tú aberrabas
    él/ella aberraba
    nosotros/nosotras aberrábamos
    vosotros/vosotras aberrabais
    ellos/ellas aberraban

    Indicativo pretérito perfecto simple

    yo aberré
    tú aberraste
    él/ella aberró
    nosotros/nosotras aberramos
    vosotros/vosotras aberrasteis
    ellos/ellas aberraron

    Indicativo futuro

    yo aberraré
    tú aberrarás
    él/ella aberrará
    nosotros/nosotras aberraremos
    vosotros/vosotras aberraréis
    ellos/ellas aberrarán

    Indicativo pretérito perfecto compuesto

    yo he aberrado
    tú has aberrado
    él/ella ha aberrado
    nosotros/nosotras hemos aberrado
    vosotros/vosotras habéis aberrado
    ellos/ellas han aberrado

    Indicativo pretérito pluscuamperfecto

    yo había aberrado
    tú habías aberrado
    él/ella había aberrado
    nosotros/nosotras habíamos aberrado
    vosotros/vosotras habíais aberrado
    ellos/ellas habían aberrado

    Indicativo pretérito anterior

    yo hube aberrado
    tú hubiste aberrado
    él/ella hubo aberrado
    nosotros/nosotras hubimos aberrado
    vosotros/vosotras hubisteis aberrado
    ellos/ellas hubieron aberrado

    Indicativo futuro perfecto

    yo habré aberrado
    tú habrás aberrado
    él/ella habrá aberrado
    nosotros/nosotras habremos aberrado
    vosotros/vosotras habréis aberrado
    ellos/ellas habrán aberrado

    Condicional simple

    yo aberraría
    tú aberrarías
    él/ella aberraría
    nosotros/nosotras aberraríamos
    vosotros/vosotras aberraríais
    ellos/ellas aberrarían

    Condicional compuesto

    yo habría aberrado
    tú habrías aberrado
    él/ella habría aberrado
    nosotros/nosotras habríamos aberrado
    vosotros/vosotras habríais aberrado
    ellos/ellas habrían aberrado

    Subjuntivo presente

    yo abyerre; abierre
    tú abyerres; abierres
    él/ella abyerre; abierre
    nosotros/nosotras aberremos
    vosotros/vosotras aberréis
    ellos/ellas abyerren; abierren

    Subjuntivo pretérito imperfecto 1

    yo aberrara
    tú aberraras
    él/ella aberrara
    nosotros/nosotras aberráramos
    vosotros/vosotras aberrarais
    ellos/ellas aberraran

    Subjuntivo pretérito imperfecto 2

    yo aberrase
    tú aberrases
    él/ella aberrase
    nosotros/nosotras aberrásemos
    vosotros/vosotras aberraseis
    ellos/ellas aberrasen

    Subjuntivo futuro

    yo aberrare
    tú aberrares
    él/ella aberrare
    nosotros/nosotras aberráremos
    vosotros/vosotras aberrareis
    ellos/ellas aberraren

    Subjuntivo pretérito perfecto

    yo haya aberrado
    tú hayas aberrado
    él/ella haya aberrado
    nosotros/nosotras hayamos aberrado
    vosotros/vosotras hayáis aberrado
    ellos/ellas hayan aberrado

    Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 1

    yo hubiera aberrado
    tú hubieras aberrado
    él/ella hubiera aberrado
    nosotros/nosotras hubiéramos aberrado
    vosotros/vosotras hubierais aberrado
    ellos/ellas hubieran aberrado

    Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 2

    yo hubiese aberrado
    tú hubieses aberrado
    él/ella hubiese aberrado
    nosotros/nosotras hubiésemos aberrado
    vosotros/vosotras hubieseis aberrado
    ellos/ellas hubiesen aberrado

    Subjuntivo futuro perfecto

    yo hubiere aberrado
    tú hubieres aberrado
    él/ella hubiere aberrado
    nosotros/nosotras hubiéremos aberrado
    vosotros/vosotras hubiereis aberrado
    ellos/ellas hubieren aberrado

    Imperativo

    tú abyerra; abierra
    él/ella abyerre; abierre
    nosotros/nosotras aberremos
    vosotros/vosotras aberrad
    ellos/ellas abyerren; abierren

    Gerundio

    aberrando

    Participio

    aberrado
0 0 0