Abetunar Conjugation - İspanyolca

Son güncelleme:
  • ispanyolca fiil çekimleri - abetunar fiilini çekimle - abetunar fiilinin ispanyolca çekimi
    "abetunar" conjugation

    Indicativo presente

    yo abetuno
    tú abetunas
    él/ella abetuna
    nosotros/nosotras abetunamos
    vosotros/vosotras abetunáis
    ellos/ellas abetunan

    Indicativo pretérito imperfecto

    yo abetunaba
    tú abetunabas
    él/ella abetunaba
    nosotros/nosotras abetunábamos
    vosotros/vosotras abetunabais
    ellos/ellas abetunaban

    Indicativo pretérito perfecto simple

    yo abetuné
    tú abetunaste
    él/ella abetunó
    nosotros/nosotras abetunamos
    vosotros/vosotras abetunasteis
    ellos/ellas abetunaron

    Indicativo futuro

    yo abetunaré
    tú abetunarás
    él/ella abetunará
    nosotros/nosotras abetunaremos
    vosotros/vosotras abetunaréis
    ellos/ellas abetunarán

    Indicativo pretérito perfecto compuesto

    yo he abetunado
    tú has abetunado
    él/ella ha abetunado
    nosotros/nosotras hemos abetunado
    vosotros/vosotras habéis abetunado
    ellos/ellas han abetunado

    Indicativo pretérito pluscuamperfecto

    yo había abetunado
    tú habías abetunado
    él/ella había abetunado
    nosotros/nosotras habíamos abetunado
    vosotros/vosotras habíais abetunado
    ellos/ellas habían abetunado

    Indicativo pretérito anterior

    yo hube abetunado
    tú hubiste abetunado
    él/ella hubo abetunado
    nosotros/nosotras hubimos abetunado
    vosotros/vosotras hubisteis abetunado
    ellos/ellas hubieron abetunado

    Indicativo futuro perfecto

    yo habré abetunado
    tú habrás abetunado
    él/ella habrá abetunado
    nosotros/nosotras habremos abetunado
    vosotros/vosotras habréis abetunado
    ellos/ellas habrán abetunado

    Condicional simple

    yo abetunaría
    tú abetunarías
    él/ella abetunaría
    nosotros/nosotras abetunaríamos
    vosotros/vosotras abetunaríais
    ellos/ellas abetunarían

    Condicional compuesto

    yo habría abetunado
    tú habrías abetunado
    él/ella habría abetunado
    nosotros/nosotras habríamos abetunado
    vosotros/vosotras habríais abetunado
    ellos/ellas habrían abetunado

    Subjuntivo presente

    yo abetune
    tú abetunes
    él/ella abetune
    nosotros/nosotras abetunemos
    vosotros/vosotras abetunéis
    ellos/ellas abetunen

    Subjuntivo pretérito imperfecto 1

    yo abetunara
    tú abetunaras
    él/ella abetunara
    nosotros/nosotras abetunáramos
    vosotros/vosotras abetunarais
    ellos/ellas abetunaran

    Subjuntivo pretérito imperfecto 2

    yo abetunase
    tú abetunases
    él/ella abetunase
    nosotros/nosotras abetunásemos
    vosotros/vosotras abetunaseis
    ellos/ellas abetunasen

    Subjuntivo futuro

    yo abetunare
    tú abetunares
    él/ella abetunare
    nosotros/nosotras abetunáremos
    vosotros/vosotras abetunareis
    ellos/ellas abetunaren

    Subjuntivo pretérito perfecto

    yo haya abetunado
    tú hayas abetunado
    él/ella haya abetunado
    nosotros/nosotras hayamos abetunado
    vosotros/vosotras hayáis abetunado
    ellos/ellas hayan abetunado

    Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 1

    yo hubiera abetunado
    tú hubieras abetunado
    él/ella hubiera abetunado
    nosotros/nosotras hubiéramos abetunado
    vosotros/vosotras hubierais abetunado
    ellos/ellas hubieran abetunado

    Subjuntivo pretérito pluscuamperfecto 2

    yo hubiese abetunado
    tú hubieses abetunado
    él/ella hubiese abetunado
    nosotros/nosotras hubiésemos abetunado
    vosotros/vosotras hubieseis abetunado
    ellos/ellas hubiesen abetunado

    Subjuntivo futuro perfecto

    yo hubiere abetunado
    tú hubieres abetunado
    él/ella hubiere abetunado
    nosotros/nosotras hubiéremos abetunado
    vosotros/vosotras hubiereis abetunado
    ellos/ellas hubieren abetunado

    Imperativo

    tú abetuna
    él/ella abetune
    nosotros/nosotras abetunemos
    vosotros/vosotras abetunad
    ellos/ellas abetunen

    Gerundio

    abetunando

    Participio

    abetunado
0 0 0