Sen....! Kalemimin Ucundan Damlayan Yürek Sesim...! Nasıl Başladığını Bilemediğim Çözemediğim Gönül Bağım...! Bir Kıvılcımla Yüreğimi Yakan Bir Sevda Yangınım...! Sen...! Gitmek İsteyipte Gidemediğim Şehir....! Dokunmak İstedikçe Uzaklaşan Bir Hayal...! Özlemlerle Örülü Bir Orman Yandınım....!Yaktıkça Yakan Sevda Ateşim...! Sen..! Tadına Doyamadığım Cennet Mevsimim...! Sen...! Çaresizliğim....! Korkaklığımla Ördüğüm Dönmeyi Başaramadığım Hayat Yolum...! Sonum.. İlklerim..Hece Hece Ezbirim...! Sen...! Yüreğimdeki Son Durağım..!Benim Ol Diyemediğlm ...! Kaybetmeyi İstemediğim Huzur LİMANIM...! Evet Sen ...! İşte Sen...! Sadece Sustuğum....! Her Sustuğumda da Bir Kelime Beklediğim...! Sen....! Sen....! Sen...! İşte Öyle....!!!
HER YAZDIĞIM ŞİİRDE SENİ ANLATTIM..............
BEN SENİ ÇOOOK ÖZLEDİM......................
YÜKLEDİM SATIR SATIR ŞİİRLERİMİ ESEN RÜZGARA
BELKİ SANA ULAŞIR SENİ SEVDİĞİMİ FISILDAR KULAĞINA.
SENİNLE OLMAYI SENİ GÖRMEYİ BİR BAŞKA İSTEDİM BU GÜN.
HASRETİN ÖZLEMİN....
KOR ALEVİNİ SÖNDÜRMEDİ HİÇBİRŞEY.
DİLİMDEKİ DUALARDA HEP SEN VARDIN.
DÜŞLERİMDE HAYALLERİMDE YİNE SEN.
SENİ BİR BAŞKA SEVDİM İSTEDİM...
Bir şeylerin yarım kalmasından korkuyorum. Sevdiklerime doyamadan kaybetmekten, güzel anları yitirmekten, yalnızlığımda kaybolmaktan... Yaşlanmadan ölmekten bu yüzden korkuyorum. Hayallerime ulaşamadan ya da ulaştığım anda yitip gitmekten. İçimde kopan fırtınalar bundandır belki. Sebepsiz savruluşum. Gülerken ağlayışım, kalabalıktaki sessiz yalnızlığım. Gözyaşlarımı içime gömerken gülümsemeye ne zaman alıştım hatırlamıyorum. Yaşamın, insanların getirdikleri tek tek yaralar açarken yüreğimde, duvarlarımı örmeyi öğrendim. Sabah olunca maskelerimi takıp karışacağım hayata... Ve yine en sevdiğim bile göremeyecek maskelerin ardında duran beni, korkularımı, yalnızlığımı ve ondan beklediğim tek şeyi...
Olmasa da, Hayatı Affetmeyi Öğrendim... Kırıldığımda Her Ne Kadar Karşımdakini Kırmaya Değse de, "Önemli Değil" Demeyi Öğrendim... Birini Ne Kadar Düşünürsem Düşüneyim, Ne Kadar Seversem Seveyim, Yine de Arkasına Bakmadan Gidebileceğini Öğrendim... Kandırmasam da Hiç Kimseyi, Kandırılmayı, Unutmasamda Unutulmayı Öğrendim... Değer Sanmıştım, "DEĞMEZMİŞ"... Bunu ÖĞRENDİM.
Çok güzel , duyguları ince ince ve detaylı işleyen ayrılık , hüzün ve hasret kokan bir şiirmiş..Sunumunuzda şiir kadar güzel olmuş, şiire ruh katmış.Emeklerinize, yüreğinize sağlık olsun
şiirleriniz bana çok dokunuyor, gerçekten okurken bir yerlere dokunuyor sanki.. tekrar tekrar okudum arkadaşım her kelimesi çok anlamlı ve güzeldi, sunumda harika olmuş, emeklerine ellerine yazan yüreğine sağlık olsun, böylesi bir sevgiyi bize yaşattığın için çok teşekkürler