Her ne kadar kahkamızın bedelini gözyaşımızla ödüyor olsakta, gülmekten hiç korkmadık...
Her defasında yara alsakta aşktan, sevgiden hiç kacmadık...
Kan aglarken bile gözlerımız kimseye utanarak bakmadık...
Çok kahpe kursunlara gelsekte, en büyük yarayı SEVİYORUM diyenlerden aldık!!!!!
Artık kullanmıyorum adının "ilk " harfini,onsuzda yaşanıyor bir nefeslik bu hayat,O harf olmadan da yazılıyor kelimeler, Fazla bir fark yok ,Sadece artık seni yazarken " CANIM " değil de acılı bir " ANIM " olarak yazıyor kalemim...
Üstüme Gelsene Hayat...!
Ne canımı yakacak kudrete sahipsin !
Ne kanımı akıtacak bıçağa !
Yazılanı kaderim der yaşar,Alnım açık,başım dik giderim !...
Ben Yaradandan ötürü,Seni Bile Severim !
Elinden geleni ardına koyma HAYAT
Ben yine de sana Gülümserim...!
En güzel kitapları kitapsız birine verdim.
En güzel sözleri ona söyledim
Şiirlerden mutluluk kokanları seçtim
En güzel şarkıları da ona gönderdim
İçinde ulaşılmaz bir aşkın çığlıkları yürek yakar..
Şimdi kalemimden dizelerime dökülen bir mürekkep kan ağlar
Tam dindi dinecek derken,
Yazdım.. yaprak dökümü,
Sildim.. iklim sonbahar
Ben Eski bir yaraya yatırırken adını boylu boyunca Sen alıştır kendini kara toprağa!
Kör bir kahraman olarak kal hayatımda!
Eskisi gibi ol(a)mayan bu şehirde Suskunluğuna verdiğim cevaptan al payını!
Ödet hesabı ...
Bırak ruhumu bedeninden usulca...
Kimi seversen sev nasıl seversen sev unutma ki bilinmeyecek değerin.
Ne yaptığın ya da nasıl yaptığın değil yapamadıkların sorgulanacak suçlanacaksın.
Yıllarca döktüğün gözyaşına bakmadan belki “bir an yaşadığın tebessüm” batacak birilerine
nasıllar sorulmadan nedenlerle yargılanacak
ağlayacak belki çok ağlayacaksın ya da ağlamak istemiyorsan;
Kimsede müebbet kalmayacaksın!...
ߣN üÇ ŞeYe ßöLünMüşÜm; KalßiM, qRuruM v£ s£N...
Üç DuyqU vAr iiÇimd£; AşK n£fRet v£ s£Nn...
üÇ şAnsıM var eLimd£; oNuRum ÖmRüm v£ s£N...
ߣNi ߣN yaPaN üÇ ş£y VaR; s£n s£n s£n..
uNutMa £qeR SaNa kaVuŞmadaN öLüRs£M;
TabuTun iÇiNde k£f£N, k£f£Nin iÇiNde ߣn, ߣniM iÇimDe d£ s£N oLAcaqSıN..!!!
Başka türlü olsaydı daha iyi olurdu tabii... Mesela sen daha düzgün durabilseydin karşımda, İnsaniyetsiz tarafının dirilişine müsaade etmeseydin, ya da madem oyun oynuyorduk, Hazır sen bu kadar kaptırmışken rolüne kendini, Perdeler kapanmadan son bir kez hayran bıraksaydın beni ...kendine... Öyle ki bende alkışlarla uğurlasaydım seni, Hayal kırıklıkları yerine...!!!..
İki kere iki dört etmiyor,
etmiyor hoca
iki kere cogu zaman dert ediyor..
Bu sevda denkleminde...
Bu denklemin kökü yanlis bu teori hepten bozuk..
iki kere ikinin ne edecegini kestiremiyorsun..
Hazan düstümü bagrina...
Hic ediyor bazen hic..
Ayrıldık diYELIM sevgilim senle, herşeyi unutmak kolaymı sence,
"aşkı siz oyunmu sandınız" diye hatıralar ceza vermezmi bize,
sen bir zalime ben bir zalime, düşeriz çaresiz binbir dertlere, seninle yok yere ayrıldık diye,
bundan sonra kader gülermi bize,sevmemize rağmen ayrıldık diye,
pişmanlık yol kesip sormazmı bize,... "siz bu aşka nasıl kıydınız" die, gönlümüz hesap sormazmı bize...
Cebimde beş kuruşumun olmadığını sanırken,Canımın şeker çekip,Tam ona yetecek kadar
paramın olduğunu Fark etmek gibiydi gelişin…
Bir dilenciye verilen sadakakadar sevap,...
Bir çocuğun sevinci kadar temizdin..
Zordur aşk denen duyguyu paragraflara ayrılmış bir yazıya sığdırmak..
Zordur el değmemiş bir şiiri aşka adamak..
Dipnotlara sığmaz aşkın çığlıkları
Hiç bir güç silemez kaleme sinmiş sırları..
Adı "aşk" ise yaşanmışlığın
Toparlamak zordur sevgiliye feda edilmiş yarınları...
Herkesin karşısında dimdik durup Mücadele edebilirdim.
korkmadan Vazgeçebilirdim
düşünmeden Kabullenip yoluma devam edebilirdim.
Çünkü çok güçlüydüm ben Gidenin ardından üzülmezdim.
Herkese karşı çıkabilirdi kalbim Herkesin yokluğunu kabullenebilirdi
Asla kırılmazdı kimse uğruna Gözyaşı dökmezdi kimse için...
Ve keşke sen de herkes veya Kimse olsaydın benim için...
Önemsiz şeyleri Önemliymiş gibi anlatmadım kimselere .
Yüklemedim hiçbir harfe hiç bir anlam .
hiçbir yüze gülüş vermedim Sana dokunur diye..
Bitirmedim bende ki seni Sarıp sarmaladım Kundakladım seni..
Yükledim sırtıma vebalini Bismillah dedim çıktım yoluna
Bırak günah da benim olsun
Yokluğum iki yanağına gamze olsun
Çek bensizlik bayrağını Hadi ben bittim; gözün aydın olsun...
Beklemek;Ağlamaktan yorulan bir çocuğun iç çekişi kadar hüzün vericidir.
Yüreğini yaslayacak birini ararsın.
Zaman biraz daha uzar sanki.Her yeni günü bir öncekiyle aynı yaşarsın.
Yüzünde o güne kadar ki verilen sözlerden sakladığın bir yorgunluk.
Artık hiç kimseye inanmazsın. Sen uzun zaman önce kaybedilmiş bir iddiasın....
Ey gözlerine yüreğimi adadığım Bilirsin sana sığınmak bir aşk talebiydi hesapsız.
Dilime seviyorum’un şehadetini bırakıyorum ardımda
Kapılarım açık gelişlerine daim Gitmenin eşiğinden sesleniyorum sana Senden gitmek Sana dönmenin başlangıcıdır...
Gurur duy yangınınla küllerim savruluyor
Ateşinle eritip bir yüreği dağlattın
Günler ateş içinde geceler kavruluyor
Gidişinle kahredip bir A$ığı ağlattın..
Hayaller kırık dökük uykular haram oldu
Aşk yolunda bir gönül senin elinde soldu
Kelimeler dilimde hıçkırıklarla doldu
Gidişinle kahredip bir A$ığı ağlattın...