İnce bir sızı dağıldı dağlarıma
Sis olup çökerken zirvelerime
Birkaç kelimeydi aradığım
yazdım,sildim kaç defa
Tutmadı, tutturamadım,
Olmadı, olduramadım
Konmadı, konduramadım
İfadesiz ama en çok da yetim kaldı yazacaklarım
Eksik kaldı tamamlayamadım.
“Doluya koydum olmadı
Boşa koydum dolmadı”
“İNSAN” kelimesini anlatamadım
Kendime baktım
Yoktu karşılığı hissettiklerimin
Yoruldum, yanıldım
Her defasında “işte bu” dediğimin,
“pişmanlık” olarak yüreğime düşmesinden,
“değerli” dediğimin,
“sıfatsız” olarak yaşama iz olmasından,
“örnek” olarak meydanlarda olanların,
“yok” olarak hayal kırıklıklarıma eklenmesinden
Yoruldum…
Aktıkça dolan,
Doldukça taşan
Gözyaşlarıma
Merhanetimi ince ince işledim yinede...
Şimdilerde sorgulama gecelerinin
Soğuk duvarları arasında,
“İnsan” dosyasının görülmesini bekliyorum.
Yosun tutmuş geçmişime,
Her gün “işte bu gün” diye başladığım günüme,
Umutlarımı hazine bildiğim geleceğime
tüm yaşanmışlıklarımla
Soruyorum,
“insan” nedir?
Benim “en güzel” dediğim
Neden “en kötü” olarak düşüyor hayata
Neden “en çirkin “ olduğunu ispat etmeye çalışıyor ?
[QUOTEHer gün "işte bu gün" diye başladığım günüme,
Umutlarımı hazine bildiğim geleceğime
tüm yaşanmışlıklarımla
Soruyorum,
"insan" nedir?
Benim "en güzel" dediğim
Neden "en kötü" olarak düşüyor hayata
Neden "en çirkin " olduğunu ispat etmeye çalışıyor ?
"İnsan" tamamlanmayan cümlem.
]
harika Hayat aktığı, insan yaşadığı sürece değişimler devam ediyor ..Ak kara oluyor, kara beyaz.. Yüreğine sağlık olsun sıgınak