Ailenizin Kıymetini Bilin

Son güncelleme: 24.01.2014 14:37

  • Ailenizin Kıymetini Bilin

    Beyler içimi dökmek için buraya özetle hayatımdan kesitler yazacağım isteyen okusun isteyen okumasın dalga geçebilirsiniz istediğinizi yapabilirsiniz okuyanlara şimdiden teşekkür ederim.

    Okuyacak olanlar bu soundtrack eşliğinde okuyabilirsiniz.


    Herşey 8. sınıfta OKS heyecanıyla başladı.Ailem OKS yüzünden bana aşırı derecede yükleniyordu.Çünkü abim H. OKS yi kazanmıştı ve doğal olarak benim de kazanmamı bekliyorlardı.Ama ben abim kadar çalışkan değildim abim ders çalışırken ben oyun oynardım.Dolayısıyla OKS yi kazanamadım.Ailenin resmen yüz karası olmuştum.Her fırsatta başıma kakıyorlardı OKS başarısızlığımı.”Abin gibi çalışsaydın kazanırdın – Abin bak ne güzel şimdi güzel bir okulda okuyor vs “. Aslında ben de çalışmak kazanmak istiyordum ama olmuyordu işte.Neyse bana bir şans daha verdiler ve düz liseye yerleştirdiler istemeden de olsa.1 stres dolu yıldan sonra 5 zayıfla sınıfta kaldım.Eve gitmeye yüzüm yoktu.Babamın suratını tahmin edebiliyordum bana kızacak beni dövecek sonra evden atacaktı muhtemelen halamlarda kalacaktım.Fakat hiçte umduğum gibi olmadı.Babam sinirlendi fakat benle hiç konuşmadı.Beni ertesi gün hiçbirşey söylemeden Kemerburgazdaki yatılı yurda verdi.Orada yaşayacaktım orada okuyacaktım evden uzak.Ailemde kimse bu karara karşı çıkmadı ve beni uğurladılar.Tekrar lise 1 okuyordum çift dikiş lakabı yapışmıştı bile üzerime.Ama bu sene gayret edip çalıştım.Geçen sene 5 zayıfla sınıfta kalmış ben bu sene takdiri yaladım.Sene sonu babama ne zaman eve döneceğimi sordum fakat babamın buna pek gönlü yoktu.Beni burdan almayacağını anlayınca yurttan kaçtım arkadaşımın evinde kaldım.Ailem kaçtığımı öğrenince beni zorla da olsa eve almak zorunda kaldı.Tekrar bir okula yerleştim.Ama ev halkı artık çok değişmişti bana bakışlarının değiştiğini hissedebiliyordum.Onların gözünde sadece hayal kırıklığıydım.Babam kardeşlerime Ali abin gibi tembel olmayın siz çalışkan olun gibi öğütler veriyordu.Buna üzülsemde ben de onların çalışkan olmasını istiyordum.Lise 2 de babamın zoruyla sayısal bölümünü seçtim babama söylememe rağmen benim sayısalla aram yoktu.Babam mühendis olmam için sayısala vermişti ama ben yabancı dil istiyordum.Derslerim kötüleşti gayret ettim ama olmadı.Zar zor lise 2 yi geçtim.Lise 3 te de durum aynıydı bu kadar baskı varken üzerimde benden başarılı olmamı bekliyorlardı üstelik istemediğim bir bölümde.Babamın artık bende hiçbir beklentisi kalmadı.Ne yapsam beğendiremiyordum ona.Her fırsatta bana senden adam olmaz diyordu.Ailemin beni istemediği çok anlaşılıyordu.Benim kaldığım oda abimindi.Abim üniversitede olmasına rağmen ev halkı hala oraya H.’nin odası diyorlardı.Bilgisayar bozulsa H’nin bilgisayarı bozulmuş diyorlardı.Onlara göre ben yoktum istenmeyen bir çocuktum.Eve bir pasta alınsa ben uyuduktan sonra yenirdi o.Bu önemli birşey gibi gözükmese de insan bunu yaşayınca ne kadar koyduğunu anlıyor.Sabah kalkıyorsun ailen keyif yapmış yerde pastadan arta kalan kırıntılar , bir zamanlar keyifle içilmiş kolalar.Hadi uyuyordun kıyamadık kaldırmaya desen insan bir dilim birşey bırakır onu da yapmıyorlar.Ben sadece düşünmelerini istedim onlarsa her defasında hayal kırıklığını hayal kırıklığına uğrattılar.
#24.01.2014 14:37 0 0 0