Evet...Benim elim de yine bir kalem ve yine aklımda sen...İnanırmısın bilmem ama duygularım benliğini kaybediyor hepsi birer sözcükten ibaret.Ben bıktıım artık haberini başkalarından almaya.Neyin bedelini ödüyorum anlamıyorum.Haklısın isyanla başladım,ama ne yapayım .İnsan bir kere yalnızlığa düşünce bir sarhoştan beter oluyoor.Belki bir maddeye bağlansam inan senin yalnızlığından daha sağlıklı olurdu.Hani insanlar enerji patlamasına uğrarlar coşup çığlık atmak isterler ya..Ben yalnızlık patlamasına uğrardım ağlamak, bağırmak, birilerine zarar vermek , can acıtmak , öc almak istiyorum.Hayır karşında bir vahşi yok , karşında senin için ölmeyi göze alan , senin için tüm sevdiklerinden vazgeçecek birisi var...Ama sen her zaman ki gibi kendini düşün.Evet sevdim benden bu kadar .....Kendine kendinle iyi bak zalim sevgilim...