Dokunulmamış kimsesizlikler bırakıyorum sana,sensizliği soyunduğum kaldırımlarda.
Ölümün en ince çizgisinde incinmiş incelikler.
Heybesinde ayrılığı taşıyan türküler.
Ve gidiyorum…
Gidiyorum Hifâ sözüm söz sana.
Ayıkmamış düşler kucağında notası eksik bir ritimle seni sana bırakıp gidiyorum
Heybemde bir sen birde ben
Bizden arta kalan ne varsa basıp sol yanıma gidiyorum.
Hani hep derdin ya; ‘’yaşarsak aşk ölürsek aşk’’ diye ölüyorum…
Ölüyorum Hifâ ölüyorum…