İnsanoğlu çocukluktan sıkılır,büyümek için acele eder,sonra da çocukluğunu özler.
Önce para kazanmak için sağlığını harcar,sonra da yitirdiği sağlığını geri kazanmak için parasını.
Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar,sonra da hiç yaşamamış gibi ölür.
Hayata hazırlanmaya o kadar çok zaman harcar ki,hayatını yaşamaya zaman bulamaz.
Yarını o denli düşünür ki,bugünün elinden kayıp gittiğini farketmez bile.
Oysa hayat geçmişte ve gelecekte değil,şimdiki zamanda yaşanır.