Senden doymaq olarmi,heyat sen ne şirinsen!
Ancaq hamının deyil,sen heyatın qedrini yalnız bilenlerinsen!
Özunu bu dunyada heç kes qonaq sanmamış,
Ancaq ömrun özu de beraber paylanmamış.
Ömur paylanan zaman görun kime ne duşdu,
Uç yuz il boz qarğaya, on il şahine duşdu.
Heyat, sen ne şirinsen kim senden doydu getdi?
Gedenler bu dunyada qelbini qoydu getdi.
Dunen qoca bir qarı
Dilinde ahu zarı:
‘Bu dunyanın elinden gelmişem zara dedi,
Ölmurem ki bir defe canım qurtara – dedi
Urekdenmi söyledi o,bu sözu göresen?
Xeyr,inanmıram men!
O yana-yana dedi
Dili söyledise de ureyinde o derhal lenet şeytana dedi
Heyat,sevincin qeder ezabın da şirindir
Seni menalandıran o keşmekeşlerindir.
İki yuz il yaşadı lezzet içinde Loğman
Yene möhlet istedi ölurken allahından.
Yatırdı göy çemende çatdı ona ezrail.
Söyledi iki yuz il ömur sene bes deyil!
Men canını almağa gelmişem,ne sözun var
Loğman dedi -Sözum yox,aldığımı gel apar,
Ancaq mene macal ver birce anlıq ecelden
Gel canımı burda yox, o çemenlikde al sen.
Ezrail razılaşdı… Ayağa qalxdı Loğman
Yeridi daş asıldı ancaq ayaqlarından
Asta-asta yeriyib çatdı dediyi yere .
Loğman baxdı yerlere Loğman baxdı göylere
Bu son baxışı ile ustunde iki yuz il
Yaşadığı cahanla vidalaşdı ele bil …
Özu vidalaşdısa gözu qaldı cahanda
O duşundu bu anda
Ne görmuşem dunyada bu dunyaya gelenden
Ah…ele bilirem ki dunen doğulmuşam men.
Ömrumu verdim bada
Ne görmuşem dunyada
Loğmanın gözu bu an bir gule deydi durdu
Ureyini quş kimi gule doğru uçurdu
Ah…onu kim uzecek birce bileydim dedi
O gulu de iyleyib sonar öleydim dedi
Ancaq ancaq ne fayda …Yetişmiş artıq ecel
Loğman dedi -hazıram al canımı indi gel.
Ezrail dedi – ancaq agah eyle meni sen
Ölum uçun ne ferqi bu çemen ya o çemen
Neçin meni qoymadın orda alım canını
Loğman dedi - heyatın şirin olur her anı
Ordan bura gelince bir az ömur qazandım
Onu dab u dunyada özume fayda sandım.
Qoca öldu…
Dediler –Yaranan bir gun öler
Neveleri çemenden hemen gulu uzduler
Loğmanın qebri uste qoydular titredi gul
Gulun etriyle doldu butun çayır,butun çöl.
O, etriyle saxladı yolçuları yolundan,
Torpağın altındasa bunu duymadı Loğman.
Heyat,sen ne şirinsen,kim senden doydu getdi
Gedenler öz qelbini dunyada qoydu getdi.
Senden doymaq olarmi,çoxunReklam olmaz !!!ın da şirin.
Heyat,qışın da şirin,heyat yazın da şirin!
Curbecur yazılar var ömrun varaqlarında …
Heyatımın qayğısız ferehli çağlarında
Qedrini bilmemişem ,
Hele ne var ki…ömrum qabaqdadır-demişem,
Otuzdan adlayınca , gunde otuz min kere
Başımı yelledirem heder keçen illere.
Senden doymaq olarmı,heyat,sen ne şirinsen!
Ancaq hamının deyil,
Sen heyatın qedrini
Yalnız bilenlerinsen!