Yoxluğundan daha gözəl hamısı çünki. Mən sənə yaza bilmədiklərimi həmişə belə oturdum səhifələrə yazdım.
Əgər bir gün çəkib çixartsam ürəyim sənə əmanət. İlk eşqim ilk həyəcanım ilk qıya bilmədiyim.
Zəngin şeirlərim yoxdur mənim,
yaza bilmərəm sənə qızıl uclu qələmlə.
Kasıbdır şeirlərim, bir cibi dəlik.
Üstü başı cırıqdır sözlərimin.
Amma təmizdir sətirlərim,
amma istidir sənə ürəyim.
Və bu həyatı sevirəm sənlə,
əsla heç bir yerə getmə..
Səninlə paylaşmaq istədiyim o qədər çox şey var ki. .Hansiyla başlasam bilmirəm. Səninlə.. evimi, divanı hətta televizor pultunu belə paylaşmaq daha doğrusu paylaşa bilməyib döyüşmək istəyirəm. .Sonra sənə qıya bilməyib istədiyin kanalı izləmək istəyirəm. .Xoş sən varkən televiziya vecime belə deyil. Mən səni, sən televiziyanı izlərkən mənə ‘bu belə olsa daha yaxşı olmaz idimi' deyə soruşsanda, mən sənə budaqmış tapılsam.
.Cevap verməsəm. .Sen ‘ey sənə deyirəm' deyib mənə hirslenmeni nə gözəl olardı. Səninlə tişörtlerimi, jiletlərimi, kazaklarımı paylaşmaq istəyərdim. .Sənə əsəbiləşsəm, salonda yatsam. .Sen mənə qıya bilməyib gecənin bi yarısında yanıma gəlib divanın bir küncündə qıvrılıb yatsan. .Oyandığımda səni görsəm, təbəssüm etsəm, səni öpərək oyandırsam, səndə mənə sarılsan. .Ne gözəl olardı deyilmi?
Bax sənə deyirəm! Bu küçələr bizim üçün var. Səninlə əl-ələ getmək üçün. Səni sinir edib yalandan əlimi buraxmağa çalışasın deyə. Bütün bitkilər biz nəfəs ala bilək deyə var. Və "öpüşmək üçün telefon köşkləri…" İkimiz sarılsaq "bir" olarıq; buna inan.
Burax biz yaramaz uşaqlar olaq səninlə. Necəsə bitəcək götürdüyümüz nəfəs. Amma səninlə bitsin hər şey; səninlə başladığı kimi… Yorulsaq yatarıq çəməndən xalçalarda. Bir tək ayrılığa gələ bilməm. Sən həmişə mənimlə qal. Gündüz günəşim gecə mahtabım ol. Məndən ol, bizdən ol… Velhasılıkelam sən gəl həmişə sol yanımda ol…