Elə utancaq təbəssümlə dayanma qarşımda
Son güncelleme:
-
Elə utancaq təbəssümlə dayanma qarşımda. Əllərini də görə biləcəyim yerə qoy. Səhv anlama bu bir həbs deyil. Müşahidə edirəm möhürləyirəm səni yalnız o qədər… Dediyim kimi çox da gülmə. Çünki öpəsim gəlir gülüşündən. Nə yumşaqdır kim bilər bədənin. Və əllərin… Əllərində min bir rəng var bilirəm. Əllərini öpüm durmadan.Bir körpənin ovuc içlərini öpər kimi. Qoxusunu içinə çəkərək öpmək kimisi yox.
Belə şeylərin verdiyi hüzuru izah edilə bilməz. Sıx da sarıla bilmərəm sənə. Qırılarsan, inciyərsən. Və sənə hər baxışım ürkəkdir. Sən danışarkən mənə baxma, elə daha rahat araşdıraram üzündəki gül bağçasını. Əllərini deyirəm əllərini! Görə biləcəyim bir yerə qoy. Toxunmaq şərt deyil, görsəm yetər. Belə dediyimə də baxma. Sən nə izah etsəndə ağılım əllərini öpməkdə olar. Mən beləyəmdə. Fikrim səndə olar..Sənin əllərində…
Mən aşan ilk həyəcanını sevginin qalıcılığını güvənin dəyərini ürək ritimlerinin əhəmiyyətini sahiblənmənin gözəlliyini əllərinin içindəki əllərimin tərləməsini qarşılıqlı çay içmənin sanki dünyanın ən gözəl yerində ən gözəl anı yaşayırmış kimi hiss etdirməsini bir adın üzümdə meydana gətirdiyi gülümsə getsin deyə səmaya baxdığımda daha çox gülməmə səbəb olmasını sadəyə sadələşdirilən kiçik günahsız duyğuların bütün bədənimi ruhumu təsir etdiyini səninlə öyrəndim.. Yalnız səninlə.
Yağışı yalnız sevirdim taa ki saçlarından damlayan o yağış damlalarını gördüyümdə əlimi tutur olduğun ana qədər. O an dan sonra yağışa da heyran qaldım. Necə də gözəl isladır dedim içimdən sonra da nə axmaq düşünüyo bu uşaq deyib gülmə deyə yalnız güldüm. hər güldüyümdə səninlə əlaqədar başımda qurar sən se hər səfərində ‘Nə oldu?' deyə soruşardın .
Heç dediyimdə hirslənməklə gülmək arası bir ifadəyə bürünərdi üzün.
Susursan dərdini davamlı danışmırsan. Halbuki mən danışmağı sevən biriyəm, sənin yanında etibarsız bir xüsusiyyət olur bu. Çünki oturub səni izləmək daha cazibədar gəlir. Sanki bütün gün həyatın yoruculuğu detalları hər yandan gələn səslər susmayan insanlar hər şey sənin yanındaykən bitir hər kəs susur sanki axşam olmuş çox yorulmuşamda uzanmışam yatağa tavan açıq-aşkar səmadan onu izləyirəm.
Üzünün hər bir qıvrımını mimikalarını danışarkən gözlərini qaçırmağını gülüncə yerə baxıb başı qaldırdığında gülməməyə çalışmağını hamısını izləyib başımda min bir müxtəlif tənqid edirəm bənzətmələr edirəm, sonra axşam olub başımı yastığa qoyduğumda başımdakı pərdəni açıb səmadakı ulduzlara baxıram o gün mənə necə baxdınsa meydana çıxırsan orada . İnanmır kimsə mənə amma mən hər gün belə yatıram.
Çox hirslənərsən mənə əsəbiləşərsən qışqırarsan bəlkə. Bu vəziyyətidə də insan ən çox sevdiyinə hirslənər deyərək açıqlığa qovuşduraq. Çünki nə qədər hirsli olsan ol göz gözə gəldiyimizdə gözlərini qaçırdığın kimi qaçıra bilmirsən gülüşünü. Çünki mən bunu sevdim. Mən səndən əvvəl sevmədiyim nə varsa səndən sonra hamısını sevdim.
Mən sənin pis xasiyyətlərini belə sevdim.
Əhəmiyyətli hesab etməzliyini sevdim hirslənməyini sevdim ayrılışlarını belə sevdim..
Sənə hirsləndim yazdım üzümü güldürdün yazdım bəzən ağlayaraq qələm əllərimdə titrəyərkən bəzən gülməkdən sözləri bir-birinə qarışdıraraq.
alıntı