Düştü

Son güncelleme:
  • noimage
    Düştü umut
    Düş’tü zaten...
    Beklemek düş’tü
    Kuzgunlar üşüştü.
    Oysa sıcak bir gülüştü...
    Bir parça ekmek
    Bir takım urba
    Sığınacak çatı
    Sarılacak sine
    Tutulacak daldı...
    Asarken eşiklere
    Kaydı ellerimizden
    Camdan bir naldı...
    Parçalandı...
    Belkiydi
    Olabilirdi
    Hatta olmalıydı
    Olacaktı da!..
    Ramak kaldı...

    Düştü maskesi sevdanın
    Düş’tü zaten...
    Dalgalar gibi vururdu
    Düşerken yüreklere.
    Hummalı
    Delice
    İyiydi be!..
    Ama yaşam
    Bütün melanetiyle
    Dönüştü mendireklere.
    Silerek izlerini
    Koydu karşısına bütün gizlerini.
    Kah suydu bir damla içilen
    Kah köprü gölgesinden geçilen
    Kah Samanyolu ulaşılmayan
    Kah açık denizde saldı...
    Sevda masaldı...
    Koşup durduk peşinden
    Yakalayacaktık nerdeyse
    Nerdeyse hani!..
    Ramak kaldı...

    Düştü koruganı barışın
    Düş’tü zaten...
    Düşerken
    Teslim olduk çığlık çığlığa
    Gafletteydik
    Savunmasızdık
    Azdık...
    Hesapları vardı kimilerinin
    Akmalıydı kan!

    Fırlıyordu gözleri yuvalarından
    Ve aktı...
    Mavi kayıplara karıştı.
    Ne siyah - ne beyaz
    Bütün renkleri gri kapladı...
    Sırçaydı barış
    Kırılgandı
    Ulaşılmazdı...
    Yine de uzattık elimizi
    Değerdi her şeye
    Yaşanmalıydı...
    Bir gece vakti
    Gün doğarken
    Derin bir uykudayken
    Haramiler çaldı...
    Yarınsızdık
    Biçareydik belki
    Ama nefretimiz vardı!
    Kırmadık inadı
    Direndik tutunabilmek için
    Yakalayacaktık...
    Ramak kaldı...

    Düştü tetiği zamanın
    Düş’tü zaten...
    Dokundu iğneye
    İğne fünyeye
    Akabi patlama sesi
    Peşinden barut kokusu
    Isındı namlu - yiv - set.
    Kor ateşler içinde
    İvmelendi hararet...
    Fırladı yuvasından kurşun
    Hedefe doğru.
    Hızlı bir hareket
    Döne döne
    İne çıka
    Şaşmadan hızını aldı...
    Ölüm uzaktı
    Ama şimdi...
    Ramak kaldı...

    Düştü yaşam
    Düş’tü zaten...
    Umut düş’tü
    Barış düş
    Sevda düş…
    Devran döndü dönüştü
    Bir ışık yandı söndü.
    Oysa kutsaldı nefes
    An be an tadacaktık...
    Ramak kaldı...
0 0 0