Son görüş hələ də xatirimdədi,
O gəldi yanıma gözündə yaşla.
Söylədi ailəm ayırır bizi
Səni tərk edirəm məni bağışla.˚
***
O an anlamadım nə olduğunu
Bir anda titrədi gözümün ağı.
Çıxıb kirpiyimə bir neçə damcı
Süzülüb islatdı quru torpağı.
***
Söylədim -Qulaq as bu ola bilməz
Nə üçün sən razı olursan buna?
O da mənim kimi gözləri yaşlı
Dedi çatmalıdı sevgimiz sona.
***
Sonra uzaqlaşıb itdi gözümdən
Pərişan şəkildə qayıtdım evə.
Sanırdım hər şeydən çox sevir məni,
Nə üçün ayrıldı bəs sevə-sevə?
***
Sevməsə nə üçün ağlayır axı?
Suallar içində qalmışdım o gün.
Ən qısa zamanda açıldı hər şey
Sən demə pul imiş məndən də üstün.
***
Bahalı maşında dəydi gözümə
Yanında var idi imkanlı biri.
Ağlamaq yerinə çox sevinirdi
Bu dəfə gülürdü həmin gözləri.
***
Sonuncu göz yaşı tərəzi imiş,
Məni özgəsinə satırmış demə.
Vəfasız əslində ağlamayırmış
Gözünü günəşə tuturmuş demə.
Gözünü günəşə tuturmuş demə.
***
müəllif: Nüsrət Həsən