Mahalle Maçlarındaki O Saçma Kuralları Kim Uydurdu Arkadaş?
Son güncelleme:
-
Selam millet, geçen gün bizim yeğen mahallede top oynarken yanlarına gittim. Çocuk topu taca attı, sonra da "bizde taç yok abi ya" deyip oyuna devam etti. Dedim dur durak, ne demek taç yok? Bizim zamanımızda taca giden topu almak için canımızı dişimize takar, hatta komşunun bahçesine kaçan topu kurtarmak için bildiğin askeri operasyon düzenlerdik.
Eve gelince düşündüm de, harbiden çocukken hepimiz aynı görünmez anayasaya tabeydik sanırım. İşin ilginç tarafı, o dönem ne internet bu kadar yaygındı ne de birbirimizle iletişim kurabiliyorduk. Ama Türkiye'nin neresine gidersen git, o kurallar milimi milimine aynıydı.
Üç Korner Bir Penaltı Efsanesi
Yahu gerçekten, hangi FIFA kongresinde kabul edildi bu kural? Kim çıkardı abi bunu ortaya? Penaltı noktası dediğin yer de genelde kalecinin adım hesabıyla beş adım önünde, tebeşirle ya da kırık bir kiremit taşıyla yamuk yumuk çizilmiş bir yer olurdu.
Bir de atan alır yasası vardı ki, tam bir dramaydı. Topu inşaata mı kaçırdın? Git al kardeşim, cezası buydu. Hele mahallenin en kilolu çocuğunu kaleye geçirmek için uydurulmuş o "kaleci oyuncu" kavramı... Kaleci yarı sahayı geçip gol atmaya çalışırken arkada bomboş kalan kaleye uzaktan şut çekip gol atan uyanıklar buradaysa bir ses versin.
Abiler Gelince Maçın Bölünmesi
Tam maçın en heyecanlı yerinde, hani o sırılsıklam terlediğimiz anlarda mahallenin büyük abileri gelirdi. "Çift kale yapacağız, saha bizim" derlerdi ve tek bir kelime bile edemezdik. Kenarda boynumuz bükük, onların o ağır çekim, her pozisyonda birbirlerine sövdükleri maçlarını izlerdik. O an hissettiğimiz o haksızlık hissini büyüyünce hiçbir yerde yaşamadım valla.
Bir de tabii ki beton zeminde düşüp dizini parçalamak, sonra da anneden azar yememek için o yarayı tükürükle temizlemeye çalışmak var. Ne acayip kafalarmış arkadaş ya.
Aranızda "ben topun sahibiyim, oynamıyorum gidiyorum" deyip topu kucaklayıp eve giden o gıcık tipler var mıydı? Ya da sizin mahallede uygulanan daha saçma, "bu kadar da olmaz" dediğiniz bir kural var mıydı? Gelin biraz nostalji yapalım, dökün içinizi şurada.