Her yerden fışkıran şu kusursuz temiz kız estetiği beni aşırı yormaya başladı, yalnız mıyım?
Son güncelleme:
-
Selam kızlar, nasılsınız? Umarım herkesin keyfi yerindedir. Geçen gün Instagram'da gezinirken kafayı yemek üzereydim. Karşıma çıkan her üç videodan biri "clean girl" denilen o ultra temiz, pürüzsüz, saçları arkaya sımsıkı yapıştırılmış, üstünde tek bir tüy bile olmayan kadınlarla doluydu. Hani şu sabahın beşinde kalkıp limonlu suyunu içen, sonra yoga yapıp ipek nevresimlerde uyanmış gibi parıl parıl parlayan tipler var ya, tam olarak onlardan bahsediyorum.
Yalan yok, ilk başlarda bana da çok estetik ve cazip geliyordu. Hatta gaza gelip ben de o saç yağlarından, parlatıcılardan falan aldım. Ama yok arkadaş, bu hayat gerçekten sürdürülebilir değil. Benim gibi sabah yataktan zar zor kalkıp işe yetişmeye çalışan sıradan bir insan için bu estetik resmen gizli bir işkenceye dönüştü.
Görünmez Bir Baskı Hisseden Tek Ben Miyim?
Geçen sabah aceleyle evden çıkarken aynaya baktım; saçlarım hafif kabarmış, göz altlarım yorgunluktan biraz çökmüş, üstümde de alelade bir sweatshirt var. Kendimi o kadar bakımsız ve kötü hissettim ki anlatamam. Sonra durup düşündüm: "Yahu ben ne zamandır normal insani hallerimden utanır oldum?"
Sanki artık her an klinik bir temizlikte, parıl parıl ve kusursuz görünmek zorundaymışız gibi bir algı yaratıldı. Oysa gerçek hayatta terliyoruz, saçımız bozuluyor, cildimiz dönemsel olarak sivilceleniyor ve en önemlisi her gün o saçları milimetrik olarak arkaya yapıştırıp jel gibi gezecek vaktimiz de sabrımız da yok.
Doğallık Derken Daha Çok Yapaylaşmadık mı?
İşin en ironik tarafı, bu akımın güya "doğallığı" savunuyor olması. Ama o "makyajsız gibi duran" ıslak bitişli makyajı yapmak için asgari on tane pahalı ürün kullanmak gerekiyor. Cildin o kadar parlaması için sürülen serumların, yağların haddi hesabı yok. Yani aslında doğallık adı altında bize yine tonla şey satıyorlar ve günün sonunda kendimizi yetersiz hissettiriyorlar.
Ben artık pes ettim arkadaşlar. Kabaran saçlarımla, bazen mat görünen cildimle ve o kadar da "estetik" durmayan salaş kombinlerimle barışmaya karar verdim.
Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? Aranızda bu mükemmellik furyasından yorulan, "bırakın da biraz dağınık kalalım" diyen var mı, yoksa ben mi çok abartıyorum?