Selam arkadaşlar, dün gece yine telefonla yatatken fark ettim de hepimiz çaktırmadan inanılmaz bir şey yapıyoruz aslında. Instagram'da nefis bir yemek tarifi görüyorum, pat diye kaydediyorum. YouTube'da 40 dakikalık şahane bir belgesel denk geliyor, "bunu hafta sonu sakince izlerim" deyip 'sonra izle' listesine atıyorum. Twitter'da faydalı bir kitap listesi görünce hemen yer imlerine ekliyorum.
Peki o kaydettiğim şeylere bir daha dönüp bakıyor muyum? Tabii ki hayır. O yemek hiç pişmiyor, o belgesel asla izlenmiyor.
Dün gece bir ara gaza gelip şu kaydettiğim şeyleri temizleyeyim dedim, aman allahım. 2021 yılından kalma "evde kolay ekmek yapımı" videosu buldum ya. Bayağı dijital arkeoloji yaptım içeride. İnsan nedense o an 'kaydet' butonuna basınca sanki o bilgiyi beynine yüklemiş ya da o aktiviteyi o an yapmış gibi garip bir rahatlama hissediyor.
Dijital Çöpçü mü Olduk Neden Böyleyiz?
İşin garip tarafı, kaydettiğimiz şeylerin çoğu gerçekten işimize yarayacak veya bizi geliştirecek şeyler. Yani öylesine komik kedi videosu falan da değil. Faydalı bir şey görünce beyin "bunu sakın kaybetme" diye alarm veriyor ama hayatın koşturmacasında o kaydolanlar dijital bir çöp dağının altında kalıp unutuluyor.
Benim gibi telefonunda yüzlerce kaydedilmiş gönderi biriktiren, yüz tane sekmeyi "sonra okurum" diye açık tutan var mı aranızda? Yoksa "ben gördüğüm an tüketirim ya da kaydetmeden geçerim" diyen o iradeli insanlardan mısınız? Şu alışkanlığı çözen varsa bir taktik versin valla, kaydettiklerimi izlemeye kalksam 2 yıl eve kapanmam gerekecek.