Selam herkese, dün akşam başıma gelen trajikomik bir aydınlanmayı sizinle paylaşmaya geldim.
Bizim yatak odasındaki gardırobun kapağının kulpu neredeyse sekiz aydır sallanıyordu. Hani öyle böyle değil, kapağı her açtığımda elimde kalacak gibi oluyordu, açarken hafif yukarı doğru kastırarak garip bir teknik geliştirmiştim. Her sabah o kapağı açarken içimden "akşam bir tornavida bulup şunu sıkayım" diyordum ve o akşam asla gelmiyordu.
Dün en sonunda kulp çat diye elimde kaldı. Mecbur gittim çekmeceden tornavidayı aldım, vidayı yerine oturtup sıkmam tam 35 saniye sürdü. Saat tuttum resmen, 35 saniye yahu!
Beynimiz Neden Bu Kadar Tembel?
Gerçekten aklım almıyor. O kulp sekiz aydır her sabah bana ufak bir sinir krizi yaşatıyordu. Parmağımı sıkıştırdı, acelem varken açılmadı, görüntüsü desen ayrı dert... Çözümü ise alt tarafı alet çantasından bir tornavida alıp iki tur çevirmekmiş. Ama beyin onu öyle bir büyütüyor ki, sanki o vidayı sıkmak için belediyeden imar izni almam gerekiyormuş gibi aylarca erteledim.
İşin kötüsü, bu durum hayatımızın her alanına sirayet ediyor. O küçücük işleri gözümüzde dağ gibi büyütüp aylarca o konfor bozukluğuyla yaşamayı tercih ediyoruz.
Evin İçindeki Gizli Sabır Testleri
Şimdi dürüst olalım, aranızda bunu yaşamayan var mı gerçekten? Mesela bir arkadaşım vardı, tam bir buçuk yıl boyunca banyonun kapısını hafifçe yukarı kaldırıp öyle kapattı; çünkü kapının altı yere sürtüyordu. Menteşenin vidasını hafifçe gevşetip kaldırmak beş dakikasını alacaktı ama çocuk kapıyla akraba oldu, özel bir açma tekniği geliştirdi yine de dokunmadı.
Kiminin evinde gıcırdayan bir oda kapısı vardır (iki damla zeytinyağı dökse susacak ama hayır, geceleri hayalet gibi gıcırdatarak gezmeyi seçer), kiminde hafif temassızlık yapan şarj aleti kablosunun altına silgi koyup açıyı sabitleyenler var...
Sizde durumlar nasıl arkadaşlar? Şu an evinizde "aslında 2 dakikada çözülür ama aylardır öylece bakışıyoruz" dediğiniz ne var? Gelin de yalnız olmadığımı bileyim biraz dertleşelim.