Kavgalarda Söylenince Ortamı Buz Kesen O Ağır Laflar
Son güncelleme:
-
Selam millet, dün akşam mahallede markete giderken iki elemanın tartışmasına denk geldim. Klasik yol verme mevzusu, önce kornalar çaldı sonra kapılar açıldı. Tam küfür kıyamet birbirlerine girecekler derken, içlerinden biri öyle sakin ve buz gibi bir ses tonuyla konuştu ki ortamdaki bütün tansiyon bir anda dondu kaldı.
Herif karşısındakine küfretmedi bile, sadece gözlerinin içine bakıp "senin kalibren bana bağırmaya yetmez, git sahibin gelsin" dedi. Yemin ediyorum diğer çocuk resmen kilitlendi, tek kelime edemeden arabasına binip bastı gitti.
Bazı Cümleler Yumruktan Daha Sert Çarpıyor
Ben bunu yıllardır gözlemliyorum; insanlar sinirle birbirine ana avrat söverken aslında sadece gürültü yapıyorlar. Kimse o küfürleri ciddiye bile almıyor, sadece ses desibeli yarışıyor. Ama ne zaman ki biri o hengamenin ortasında sesini zerre yükseltmeden, insanın tam ciğerine işleyen o nokta atışı laflardan birini patlatıyor, işte o an kavga bitiyor. Resmen psikolojik nakavt.
Eski kahvehanelerde falan dedelerin tartıştığı zamanları hatırlıyorum, öyle ucuz sokak ağzıyla değil de tane tane söyledikleri iki kelimeyle adamı masadan kaldırırlardı. O ağırlık, o gediğine oturtulan laf şimdilerde pek kalmadı gerçi.
Lafı Gediğine Koymak Dedikleri Şey Bu Olsa Gerek
Mesela birine saatlerce bağırsan canı yanmaz ama tam yerinde "senin ederin bu kadar işte" deyip sırtını döndüğün an, o adam günlerce uyuyamaz kendi içinde kendini yer. İnsanın karakterine, duruşuna ya da o anki ezikliğine yapılan o soğuk tespitler fiziksel darbeden daha kalıcı iz bırakıyor.
Merak ettim, sizin de sokakta, okulda veya iş yerinde şahit olduğunuz böyle anlar var mı? Biri diğerine öyle bir laf etmiştir ki ortamdaki herkes "off adamı yerin dibine soktu" deyip sessizliğe gömülmüştür. Hafızanızda yer eden o buz kesen replikleri dökülün bakalım, biraz ibret alalım.