Selam arkadaşlar, dün başıma öyle utanç verici bir şey geldi ki sıcağı sıcağına buraya yazıp dertleşeyim dedim.
İş çıkışı otobüsteyim, kafam dumanlı, kulaklığı takmışım son ses takılıyorum. Bir yandan da 90'lar pop playlist'i açık, kendimce ritim tutuyorum. Yanımdaki dayı sürekli bana bakıp duruyor. Ben de içimden "herhalde müzik zevkime hayran kaldı" falan diye geçirip takılmaya devam ediyorum.
Derken kulaklığın teki kulağımdan kayıp düştü ve acı gerçekle yüzleştim. Meğer kulaklık dışarıya bangır bangır ses veriyormuş. Bütün otobüs yaklaşık 20 dakika boyunca benimle birlikte nostalji turu yapmış. O an yaşadığım utancı tarif edemem, ilk durakta hemen indim valla.
Kulaklık Alırken Kimse Bundan Bahsetmiyor
Yani anlamıyorum, teknoloji o kadar gelişti, aktif gürültü engelleme falan filan diye dünya para döküyoruz ama şu dışarıya ses sızdırma olayını bir türlü çözemediler. Özellikle kütüphanede veya toplu taşımada insanı rezil etmeye birebir bir durum.
Bir de dinlediğiniz şey o anki imajınızla hiç uyuşmuyorsa yandınız. Dışarıdan bakınca gayet ciddi, takım elbiseli bir tipim ama dışarı kaçan ses bildiğiniz halay havasıydı.
Aranızda Bu Rezilliği Yaşayan Var Mı?
Siz bu durumu nasıl çözüyorsunuz çocuklar? Hangi kulaklık modelleri bu dışarı ses kaçırma işini gerçekten sıfırlıyor? Kulak içi silikonlu olanlar mı daha güvenli yoksa kafa üstü olanlar mı?
Gelin biraz dertleşelim, varsa böyle komik veya rezil olduğunuz anılarınız anlatın da yalnız olmadığımı bileyim