Bir Şiirde Sadece Tek Bir Dizeye Takılıp Kalmak
Son güncelleme:
-
Selam arkadaşlar. Dün gece kulaklığı takmış rastgele takılırken aklıma takıldı bu konu. Bazen koca bir şiir kitabını ya da uzunca bir şiiri okursun, aslında şiirin kalanı sana çok bir şey ifade etmez ama içindeki tek bir dize öyle bir vurur ki, sanki adam o koca sayfaları sırf o tek cümleyi söyleyebilmek için yazmıştır.
Bende bu durum Turgut Uyar'ın bir dizesiyle oldu. Yıllar önce tesadüfen denk gelmiştim. Şiirin tamamını sorsan şu an ezbere okuyamam belki ama o tek cümle ne zaman kafam bozuk olsa zihnimde yankılanıyor. Hani bazı anlar vardır ya, dertleşmek istersin ama anlatacak kelime bulamazsın; işte tam o anda o dize gelip senin yerine konuşur.
O Dizeyi Sahiplenme Hissi
İşin garip tarafı, o dizeyi sanki şair sadece bana yazmış gibi hissetmem. Başka biri o cümleyi sosyal medyada falan paylaşınca içimden ufak bir kıskançlık geçiyor desem yalan olmaz, "Ulan o benim hissimdi, sen nereden çıktın?" diye. İnsan bazen kelimelere bu kadar anlam yüklememeli belki de ama elinde olmuyor işte.
Sizde Durumlar Nasıl?
Aranızda benim gibi koca bir şiirden ziyade tek bir dizeye takılıp yıllarca onu cebinde taşıyan var mı? Hangi dize sizi ne zaman yakaladı, gerçekten merak ettim. Bırakın aşağıya, akşam akşam biraz dertleşip şiir muhabbeti döndürelim forumda.