Selam millet, dün gece eski fotoğrafları karıştırırken masanın yarısını kaplayan o devasa, arkası kambur beyaz monitörüm çarptı gözüme. Görür görmez beynimin içinde resmen bir ses patladı: "BOOONGGGG-ÇIIZZZZ!"
Hatırlayan çıkar mı aranızdan bilmem ama o monitörlerin ayar menüsünde hani üstü çizili at nalı ya da mıknatıs simgesi gibi bir şey olurdu: Degauss. Canımız sıkıldıkça basardık, ekran bir saniyeliğine felç geçirir gibi dalgalanır, renkler birbirine girer, sanki cihazın içinde küçük bir şimşek çakar ve her şey jilet gibi yerine otururdu.
Trafonun Patlama Sesi ve Yaşattığı O Garip Zevk
İşin komiği, monitörde zerre renk kayması veya manyetik bozulma olmasa bile sırf o metalik titreşimi ve iç gıcıklayıcı sesi duymak için basardım ben ona. Arkadaş o nasıl bir rahatlama hissidir? Resmen 2000'lerin başında bizim neslin stres çarkı o tuştu.
Hatta hatırlarsanız üst üste 2-3 defa basınca monitör korumaya alırdı kendini, çıt sesi gelir ama dalgalanmazdı. Bayağı oturup soğumasını, tekrar o tuşa basabilmeyi beklerdik masanın başında. Annem salondan "ne patladı odada, bilgisayarı mı bozdun yine!" diye seslenirdi her seferinde.
Bizim dönemde teknolojiyle aramızdaki bağ çok daha mekanik, çok daha garipti sanki. Şimdiki incecik ekranlarda öyle bir tat, öyle bir şamata kesinlikle yok.
Siz de sırf keyfine basıp ekranı titretenlerden miydiniz, yoksa bu delilik sadece bana mı aitti? Aranızda o sesi ve görüntüyü hala dün gibi hatırlayan var mı?