Boş Kutuları ve Kolileri Atamama Hastalığı
Son güncelleme:
-
Selam arkadaşlar, bugün gardırobun üstünü temizlerken yine aynı manzarayla karşılaştım ve artık buraya yazıp dertleşeyim dedim. 3 yıl önce aldığım kulaklığın, geçen sene değiştiğim telefonun, hatta 5 yıllık mikrodalganın bile devasa orijinal kutusu bazanın altında, dolapların tepesinde öylece duruyor.
Garanti Biter Ama O Kutu Asla Atılmaz
Geçen gün evdekilere "şu televizyonun devasa kutusunu atalım artık, salonda yer kalmadı" dedim, sanki aile mirasını çöpe atıyormuşum gibi suratıma baktılar. Neymiş efendim, "yarın bir gün taşınırken lazım olurmuş" ya da "satarken kutulu satmak daha iyiymiş". Yahu garantisi biteli kaç yıl olmuş cihazın, ben niye kendi evimde karton ambalaj bekçiliği yapıyorum?
İşin garip yanı, o kutuların içine bir daha asla hiçbir şey koymuyoruz. Ama nedense o kutuyu çöpe atarsak başımıza büyük bir felaket gelecekmiş gibi garip bir suçluluk duygusu çöküyor insana. Evde kendimize yaşam alanı açacağımıza kartonlara kira ödüyoruz resmen.
Sizde Durumlar Nasıl?
Aranızda bu koli biriktirme huyunu tamamen terk edebilen var mı merak ediyorum. Bir gün gözümü karartıp evdeki bütün boş kutuları geri dönüşüme fırlatasım var ama bir el beni tutuyor sanki. Siz de benim gibi kutu koleksiyoncusu musunuz, yoksa paketi açar açmaz kutusunu çöpe atan o rahat insanlardan mısınız? Nasıl çözdünüz bu işi?