Bağcılıkta Toprak Faktörü
Son güncelleme:
-
asmaların dikimi - asmalarda sulama faktörü - asmaların gübrelenmesi - kaliteli üzüm üretimiKaliteli ve verimli bir üretimin ilk şartı, yetiştiriciliğe uygun topraktır. Bağ kurulacak arazinin yapısı ve özellikleri bu işe ne kadar uygun ise; ileriki dönemlerde karşılaşılacak problemler o kadar az olur. Bu nedenle toprak seçimi ilk ve en önemli temel konudur. Bağ yeri hazırlanırken öncelikle arazinin genelini temsil eden tüm parsellerden 0-30 ve 30-60 cm’ lerden toprak numuneleri alınıp tahlil yaptırılmalıdır. Bu analiz sonuçlarına göre toprakta besin elementi bakımından mevcut olan eksiklikler giderilmeye çalışılmalı ve toprak dikime hazırlanmalıdır. İdeal bir bağ toprağı; kalsiyumca zengin, ph değeri 6.5-7.5 arası olan, organik maddece fakir olmayan kumlu tınlı bir yapıda olmalıdır. Tuzluluk problemi görülen, ağır ve geçirimsiz topraklar yetiştiriciliğe uygun değildir.
Toprağın bunun dışındaki eksikliklerini dışarıdan gidermek kısmen daha kolaydır. Dikim için hazırlanan boş bir arazi, dikimden en az bir yıl önce derin patlatmayla (subsoiler) işlenmeli, dikimin yapılacağı yıl, ağustos ayında derin sürüm yapılarak toprak havalandırılmalıdır. Dikimden hemen önce tekrar yüzeysel sürülerek inceltilmeli ve dikim planına uygun olarak işaretlenerek açılan fidan çukurlarına dikim yapılmalıdır. Sıraların yönü hem güneşlenmeye, hemde hakim rüzgar yönüne göre oluşturulmalıdır. Dikimden sonra ilk bir iki yıl tesviye amacıyla toprak işleme yapılabilir.
Ondan sonra toprağın verimliliğini koruma ve olası erozyon riskini ortadan kaldırma amacı ile toprak işleme tamamen kaldırılmalıdır. Sıra üzerinde ot mücadelesi için herbisit uygulaması ve sıra arasında bırakılacak otların hastalık ve zararlılara yataklık etmemesi amacı ile traktörle otların biçilmesi yeterlidir. Tabi ki bağda bu uygulamaya destek verecek yegane uygulama damla sulama yöntemidir. Bunların hepsi bir bütündür. Ayrı düşünülemez.
Sulama
Bağlarda kaliteli yüksek verim alabilmenin en önemli unsurlarından birisi de sulamadır. Verilen suyun asmanın ihtiyacı olduğu her dönemde yeterince verilmesi çok önemlidir. Çok miktarda ve birden verilen sudan faydalanma daha iyi olmaz. Bunun için kullanılacak tek yöntem damla sulamadır. Bu yöntemle ortam rutubetini fazla arttırmadığımız için hastalıkların ortaya çıkışıda azalmakta ve de ilaçlama maliyetleri düşmektedir. Asmalar sıcak ve kurak havalarda su stresine girmediği için ürün kalitesi artmaktadır. Suyla birlikte her dönemde bitki besleme de yapabilmek (fertigasyon-gübrenin su ile beraber verilmesi) mümkün olduğu için üretime amaç doğrultusunda yön vermek daha da kolay hale gelmektedir. Suyu asmanın ihtiyaç duyduğu miktarda verilebilmesi ve en ekonomik şekilde kullanılması damlama sulama sistemi ile mümkündür. Kısacası, ihracata uygun dünya standartlarında üzüm yetiştirebilmek için salma sulama yerine mutlaka damla sulama yapılmalıdır.
Asmalarda Dikim
Asma fidanları ilkbaharda veya sonbaharda dikilir. İklimi çok sert yerlerde ilkbahar dikimi, iklimi mutedil yerlerde ise sonbahar dikimi yapılması uygundur. Asma fidanlarının dikiminden önce sıralara verilecek yön ile ara belirlenmesi gerekmektedir. Yön, genelde arazinin şekli ile ilgili bir sorundur. Güneşlenmenin sağladığı kuzey-güney doğrultusunda olmalıdır. Şiddetli esen rüzgarların bulunduğu yerlerde ise telli terbiye sistemleri hakim rüzgara paralel olmalıdır. Böylece bağın iyi havalanması sağlanır ve rüzgarlardan zarar görmez. Yeni bir tesiste asmalara verilecek aralık ve mesafeler seçilen çevre durumuna, anaca, iklim ve toprak faktörlerine, toprağın işlenme durumunun terbiye sistemine bağlı olarak tespit edilir. Taban topraklarda yetiştirilen bağ için omca başına 9-10 m^2 gibi (3×3 m) geniş alanlar iken, zayıf topraklarda çeşitler için 4 -5 m2 lik (2×2 m, 2,5×2.5 m) sahalara yeterli olmaktadır.
Dikim
Sonbaharda krizma yapılmış arazi ilkbaharda düzelttikten sonra, hayvan veya makine gücü ile işlenebilecek aralık ve uzunlukta çukurluklar açılır. İklimin daha sıcak olduğu bölgelerde güneş zararlarını azaltmak için sıralamanın doğu batı yönünde yapılması, meyilli arazilerde dik olması gerekir. Denemeler yeni bağlarda sıra üzerinin 1.5 – 2 m, sıra arasını 2.5 – 3 m arası olması gerekir. İşaretlenmiş yerleri iki kürek derinliğinde, bir kürek genişliğinde çukur açılır. Çukurların öbür kısmına yanmış çiftlik gübresi ince toprakla karıştırılarak kullanılır. Dikim için fidanlı budama yapılır. Yan ve boğaz köklerinde tamamı ile, dip kökleri ise 10 cm üzerine çepeçevre kesilir. Oluşmuş sürgünlerin en kuvvetlisi bırakılır.
Fidanın gövde kısmının en az 10 – 15 cm toprak üzerinde kalacak şekilde açılan çukurlara 10 -15 cm kalınlığında toprak atıldıktan sonra fidan hava almayacak şekilde sıkıştırılmalıdır. Daha sonra can suyu verilir. Dikim yapılırken bazı çeşitler (Morfolojik erdişi, fizyolojik dişi) saf olarak dikilmemelidir. Çünkü bu çeşitlerin polen tozlarının döllenme yeteneği yoktur. Bunun için dikim planı 8 omcaya bir babalık veya iki sıraya bir dölleyici dikmek sureti ile yapılmalıdır. Fakat buraya babalık olarak kullanılan çeşitlerin çiçek açma tarihleri döllenecek çeşitle aynı tarihe denk gelecek şekilde seçilmesine dikkat edilmelidir.
Gübreleme
Genelde bağlar için çiftlik gübresinin önemi daha fazladır. Ancak çiftlik gübresini asman tüm besin elementleri ihtiyacını karşılayamayacağı için ticari gübrelerde kullanılmalıdır. Bağlara verilecek gübre miktarı önceden bazı tahlillerin yapılması gerekmektedir. Azotlu gübrenin bağlara en uygun verilme zamanı ilkbaharda ilk toprak işlemesinde hemen önce Şubat – Mart aylarıdır, istenirse azotlu gübrenin ikinci yarısı Nisan mayıs aylarında da verilebilir çiftlik gübresi ile fosforlu gübrelerde ise sonbahar toprak işleme sırasında sıralar arasına verilerek toprakla karışması sağlanır.
alıntı
https://www.main-board.com/bitkiler/788920-bagcilik-kulturu.html#post5172672