Anladılar ki aşkımız bitti..
Alay ettiler benle hep
Sen oldun bunlara bak sebep
Mehtap dedi gördüm ah onu
Belinde erkek kolu
Deniz güldü halime
Bir avuç su verdi elime
Biterse gözyaşın al dedi
Doldur tekrar yerine...
Rüzgar ve martı sordular seni neredesin?
Nasıl derim terketti bırakıp beni gitti
Anladılar ki aşkımız bitti
Alay ettiler benle hep
Sen oldun bunlara bak sebep
Martı dedi gördüm ah onu
Belinde erkek kolu
Rüzgar güldü halime
Dedi gidelim düş önüme
Gidemem dinle martıları
Bitmiyor alayları...
Aynı sokakta oturuyorduk adı esrarengiz
Herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi
Hepsi nedensiz hepsi sebepsiz
Kirli sakalları vardı kahverengi gözlüğü kumraldı
Ben nefret ederdim ama mahallenin bütün kızları ona hayrandı
Bir gün onunla yolda karşılaştık çok güzel bir yüzü vardı
O an kalbimi söküp atasım geldi çünkü deli gönlüm o an onun aşkıyla alevlendi
Artık uyumak yerine sürekli onun evini izliyordum
Onunla karşılaşabilmek için akşam saatlerce kapılarda duruyordum
Bir akşam onu yolda gördüm bi dakika bakarmısın dedim
Acelem var küçüğüm dedi. Sanki bana aramızdaki yaş farkını hatırlattı
Eve gidip ağladım.
Ertesi gün eve girdiğini gördüm
Hemen gittim ve kapıyı çaldım
Açtı ne var küçüğüm dedi
Adımı bile söyleyemedim sadece seni seviyorum dedim
Gülümsedi cevap bile vermedi evet dedim
Ne evet dedi konuşmadım ve koşarak dışarı çıktım
Daha sonrada bir ay boyunca evden çıkmadım
Bir gün arkadaşlarla evde otururken mahalleye sirenler içinde bir ambulans geldi
O günü hiç unutmam ambulanstan alel acele inenler hızla onun evine girdi
Bütün mahalle aşağı indik ve seyre daldık
Bir kaç dakika sonra onu sedyeyle dışarı çıkardılar
Önümden geçerken ben de seni küçüğüm dedi ve gözleini yumdu.
Donup kaldım çünkü herkes bana bakıyordu
Eve doğru koşmaya başladım göz yaşlarım durmadan akıyordu
Eve vardım annemler ondan bahsediyordu.
Ailesi yokmus kendi gayretiyle bu yaşa gelmis okumuş
Sevdiği bir kız varmış ailesi vermeyince kız kaçmış
Ama kaçtığı gün ölmüş
Bir süre sonra yine sevmiş ama ne yazık o da ölmüş
Kimi sevdiyse ölüm ayırmış sanki onun sevgisi azrailin ölüm fermanıymış
Bazan hiç nedensiz durup dururken ağlıyormuş
Uyurken baş ucunda bir kağıt bir kalem birde fotoğraf duruyormuş
Bir an önce ölebilmek için sanki dua ediyormuş
İntihar edip hastaneyi aramış
Polisler evinin duvarında küçüğüm yazısını bulmuşlar
"Küçüğüm sende ölme küçüğüm sende ölme..."
Gecenin ayazı vurur oldu sabahları yüzüme
Yalnızlığın soğukluğu mudur nedir anlamadım
Ama sensizliğin acısı bir yerlerde
İçimde bir yerlerde acıyor
Anlatamıyorum bunu kimseye bunu
Onlar beni mutlu sanıyorlar
Ama bilemezler ki benim tek mutluluğumun
SEN olduğunu
Sana bir şey olacak diye gecelerim uykusuz geçti
Şimdiyse ya olduysa diyorum
Ya kırıldıysa
Ya parçalandıysa ya da bıçaklandıysa
Biliyorum karşımda olsan evet derdin
Kırıldı bir yerlerim hatta paramparça oldu
Ve bitanem kalbimden bıçaklandım ben
Sen bıçakladın diye
Yaptım di mi bitanem paramparça ettim seni
Kırdım seni
Hatta kalbine bıçak sapladım da gittim
Ama bitanem ama sende gitme demedin bana
Dön demedin bana,yapma böyle hiç demedin
Şimdi istemediğin o kadar çok şey yapmaya başladım ki
Yakında elimde sigaralı fotoğraflarımı bile görürsün
Sana derdim içme diye zehirleme kendini
Ama şimdi ben
Evet ben başlayacağım bitanem
Sen derdin derdimi alıyor diye
Ya da mutluluğuma mutluluk katıyor diye
Aslında demezdin de ben anlardım
Unutmadım tek sigara içmek için yalvardığını bana
En mutlu anında
Oradan anladım bitanem oradan
Şimdi ben mutsuzum ya sen
Sen nasılsın???
Mutlu değilim de bitanem mutlu değilim
Sen öyle de ki kendime olan kinim artsın
Artarak boğsun beni
Sana yaptıklarımın acısını çekeyim
Çekiyorum aslanda ama fazladan zarar gelmez
Sana keşke son sözümü söyleyebilseydim
Seni seviyorum diye
Keşke şu satırlara değil de yüzüne sorabilseydim sorumu
'NEDEN KAL DEMEDİN ?' diyeee
Dün gece kendi kendimle sohbet ettim
Odamdaki eşyalardan başka
Kimseler yoktu...
Seni anlattım yüreğime
Hasretimi dinledi duvarlar
Sonra;
Bir cevap bekledim birzaman
Gözlerim dayanamadı sensizliğe,
Ağladılar.
Hayaller kuruyordum seninleymişim gibi...
Sanki; seslensem efendim diyecektin...
Saat senin için erken benim için geçti aslında
Ama ilk defa uykum yoktu...
Şaşıracaksın; ayaklarım ellerim buz kesmişti üşüyordum...
Perdeler kapalıydı,
Gecenin bile görmesini istemedim yalnızlığımı
Aylar sonra güneş ilk defa sensiz doğdu Ankara'da
Ben uyumuyordum
Ayrılığın acısıydı gözkapaklarıma düşen
Seni çok özledim nerelerdesin sen.
Her yağmurun sesinde seni anardım
Ne zaman parkta yan yana oturan bir çift görsem
Eski günleri anarcasına düşürdüm
Yalnızlığımda hep sen vardın,yalnızlıgımda seni anardım
Yıllar geçsede ellerim dokunmasada
Duygularımla seni görüyorum,seni arıyorum
İdeal için terk edip gidişin
Sürükledi beni umutsuz yarınlara
Tek saygıyı sende arzuladım,sende tatmak istedim
Kader derler ya,kader diyorum işte
Bugün karşılasirsak senin elinde bir çocuk
Faklı insan olmuşuz,farklı bir aile
Sevemezdim başkasını,sevemezdim
Evlensemde,yuva kursamda
Ufaktan ufaktan baba diye sesler gelsede
Unutamazsım seni,unutamam
Sevemezdim senden başkasını sevemezdim
Hatırlarmısın bir mektubumda
Ellerim bir başka eli tutarsa
Gözlerim bir başka göze bakarsa
Ellerim sana düşman,göz yaşlarım ecelim olsun diyordu
Duygulanıyorum o sözler dizeler aklıma geldikçe
Banane diyemiyorum,atamıyorum baş köseye ...
Adı masumca bir aşk hikayesine karışmış bu hasretin
Öyle bir gittin ki yüreğimden,
Aşktan nefret ettim
Gidişin sanki karanlık sokaklarda kaybolmak gibi,
Korku doluydu,
Gidişin bir uçurumdan hesapsızca atmaktı beni,
Öyle bir gittin ki yüreğimden
Canıma bir darlık saplandı,
Özgürlüğümü tutukladılar,
Esir düştüm yokluğuna
Öyle bir gittin ki yüreğimden,
Ayak ucuma kadar geldi intihar,
Başımı dik tutmalıydım, ölemedim(!!!)
Gelemedim yoluna,
Uzağına düştü sevdam,
Ama ölmedim yine de bak inadına.
Şimdi adı firari bir aşka karıştı, sevdamın,
Aşk senden firar etti bana sığındı,
Sen firar ettin yüreğimden,
İhanete sığındın...