@k.esinti adlı üyeden alıntı:
Yokluğunda
Kuşların kanatlarındaki renkler dökülürdü
Bir tufan olurdu göz yaşlarım.
Sonra
Bütün ışıklarını söndürürdü umut.
Zifiri bir karanlığa bürünürdü dünya.
Beynime işlediğim hayalin
Yavaş,yavaş silinirdi karanlıkta.
İsyan ederdim.
İsyan ederdim kayboluşuna.
İsyan ederdim ama
Çığlıklarımı kimseye duyuramazdım.
Koskoca evrende
Bir başıma kalırdım.
Bir yıldızlar,
Bir de ben
Uyumazdım.
...
Ve bir gün
Sen geldin.
Öyle bir sıcak öyle bir yakıcı geldin ki;
Buharlaştım.
Yok oldum.
Şimdi ne sen varsın,ne de sıcaklığın.
Ne de
Bana,beni geri veriyorsun.
Ne de
Geride bıraktığın bu kül yığını
Ne haldedir diye dönüp bakıyorsun.
Orijinali Göster...