O gelmeden kaldirmayin cenazemi
Birakin sogusun cesedim
Benki onu canimdan cok sevdim
Belki oda seni kim bilir
Birakin örtmeyin yüzümü
Kalsin öyle
Hic olmasa bir defa görsün
Gömsün beni, son kez görsün yüzümü
Pismanlik duymadan, üzülmeden
Soguk elimi eline alsin
Sakin ha.. Susturun aglamasin
Onun gözyaslari beni ikinci defa öldürür
Ve o kendi elleriyle örtsün yüzümü
Yüzümü örten beyaz duvak degil, kefen olsun
Sakin ha üzülmesin
Kendi elleriyle koysun beni mezara
Son kez kulagima, beni sevdigini fisildasin
Yoo, hayir vazgectim cagirmayin
Öldügümü Duymasin!!!
Ne olur aglama gönül gözlüm
Gözlerinde mutlulugu gördügüm
Bu veda ayrilik vedasi degil
Kavusmak için ilk adimdir
Ne olur aglama gönül gözlüm
Tahammül edemem gözyaslarina
Bedenlerimiz ayri kalsa da
Gönüllerimiz bir degil mi
Bakmisiz ki gelip geçmis
Nitekim bir yil degil mi
Ne olur aglama gönül gözlüm
Gözyasi degil gülle dolsun
Güller açsin gözlerin
O gülden de güzel gözlerin
zamansizdi,sen ben ve askimiz
solugumuz havada sarkimiz dilimizde
içimizde biryerlerde,bu kis gününde
kömür atesi kivaminda bir sicaklikti kalbimiz
ve kuru yaprak gibiydi son askimiz
senin beni bekledigin günleri özledim
belki seninle bir yalnizlikti beklentim
anlamiyorum ne bu sehri ne bu kisi..
sen olmadan anlamiyorum...
seninleydi kalabaligi kimsenin olmadigi sokaklarin
sen ben ve kis kahramaniydik bu son romanin
ben yenilmis yorgunuydum hayatin..
zaten hayat çocukluk zamanlarinda
kösebasi bakkalinda seker,sakiz macerasiydi
ne ben bildim o sekerin tadini
ne sen anladin kisin zamansizligini...