Seni kötü kaderimin ,çıkmaz sokaklarına bırakıyorum..
Hatırlamk busu gözlerinin ..
istemiyorum..
Kaldırım taşlarına döndü bak yanlızlığım..
Basıp geçıyor her gün sensizlik..
Ellerinin sıcaklığını ,rüzgarlara bıraktım..
İçimdeki ah lar bır nefeslik..
Sensizlik pusu kurmuş..
Gecenin sessizliğinde..
Sokaklambalırının puslarında hayalin..
Ayak seslerin kapıda...
Seni sevmek mi zordu?
Yoksa bırakıp gitmek mi?
Acı veren sevgini yaşaya bilmekmi?
Yaşlı gözlerle güle bilmek mi?
Acılarınla kabaran gönlüme..
Gel gitlerinle bitirdiğin ömrümemi
üzüleyim..?
yokmuydu hiç sevgin,hep alıp..
Ondan mı veremedin?
Tuz basıyorum sızlayan yüreğime..
Artık üzülemiyorum bile..
Buruşturduğum resmim elimde..
Atmaya kıyamıyorum..
Ben Seni yüreğimin neresine koydumda,bu kadar değersiz buldun..Bu kadar acıyıda reva gördün..
Sisli bir perde düşmüş gözlerimin önüne , ne dünü hatırlar nede imkansızı anlar olmuşum..
Taa derinlerden tutunmuşum bu tarifsiz duyguya ,belki olmasını istediğim,seninle olmak istemekte ısrar kıldığım..Bu derinlere yerleşen ,yerli yersiz beni rahatsız eden bu duygu..
Günleri bir birine katıpta ,her bir köşesine seni oturtmuş,sana gitme derken kendi gitmişde;bilinmeyenlerde kayıp olmuş bu duygu..
Vermişken sana enginleri..
Kendini bir köşeye kapatıp sadece duvaralara bakan bir yürek..
Kızmak ,kızmak ;hep yaralamak isteyip ,yara almak..sana kızıpta kendi yüreğinin acıması..
kendi kendini azarlayıpta susturan bu duygu..
Hükmü olmayan bir yasanın,hiç caydırıcı olmayan cezası gıbı..
Sana değer vermenin bedeli..Yenemediğim öfkeleriminde sadece içimdeki derin sıyrıkların,sessiz sedasız kanayışı olduğunu ,anlatamayan suskunluğu..
Kuru dalda kalmış ..rüzgarını bekleyen ..sararmış yaprak..
müzikte eklemek isterdim arkadslar ama su an bilemıyorum..