Annecim
Hani bir köyümüz vardı anne
İneği,keçisi olan bir köy,
Ben küçüktüm ozamanlar
O mis kokulu toprak ellerinle beni
Belediğin o bebek varya annem
Hani anne söylediğin ninniler
Ebemin Köroğlu masallarını
Zevkle dinlediğim o mis gibi kokulu
Köyümde bir başkaydı annem
Annem sen tarlada çapa yaparken
Ben ağacın dibinde ağlar
Ah ulan karaoğlum derdin bir rahat bırak
Kıyamazdım annecim o nasırlı ellerinle çalışmana
Bir büyüsem bir elim çapa tutsa da o ellerini koklasam annem
Annem hani hatırlarsın ya beni beler uyuturdun ya
Uyumazdım annem uyumazdım
O sesini o ninnilerini bir kez daha bir kezdaha dinlemek isterdim
Dedemin karşıdan bağırışları canımı yakardı
Hadin daha ne duruyorsunuz diyor dedem annem
Bilmiyor ki biz onun kölesi değildik annem
Annem bilirmisin hani mezarlıktan çiçek alıp
Köy korucusunun beni kovalaması
Ama değiyordu sonunda be anne
Senin bir karaoğlum demen bana yetiyordu
İçimden keşke bunlar hiç bitmese diyordum
Olmuyor annem olmuyor ben büyüyorum
Kırlarda koşmamın hevesi kalmıyor annem
Kardeş kardeşi vurduğunu biliyorum anne
İçim sızlıyor anne bir çaresi yokmu diyorum
Bir dur diyen bir sevginin var olduğunu var olduğunu
Bilmiyorlar mı annem
Annem hiç ayrılmayalım ben seni çok seviyorum annem
Sen olmasan ben senin mis gibi
Tarhana çorbanı nasıl yerim annem
Nasıl hatırlarım annem mis gibi köy kokularını
O üç etek üstünde ne güzel dururdu annem
Bilmiyorum annem senin hakkını nasıl öderim
Senin karaoğlanın seni çok seviyor anne..
Dikkat: Tüm Hakları Bana ve Aileme aittir,resimler kendi ailemindir asker çocuk hariç resimleri kopyalasanızda olur hadi
şiir tamamen bana aittir o güzel yorumlarınızı esirgemeyin
lewis kardeş benide eklersen yarışmaya sevinirim-Hakan DEMİRCİ