ilyas cakmak
Üye
14.01.2005
Er
348
Er
348
Hakkında
-
Konu: kurt ve köylü>Bir kurdu avcılar fena halde sıkıştırmışlar. Kurt
>ormanda oraya buraya kaçmakta, ancak peşindeki
>avcıları bir türlü def edemez. Canını kurtarmak için
>deli gibi koşarken bir köylüye rastlar. Köylü elinde
>yabasıyla tarlasına girmektedir. Kurt adamın önüne
>çöker ve yalvarmaya başlar: "Ey insan, ne olur yardım
>et bana, peşimdeki avcılardan kaçacak nefesim kalmadı,
>eğer sen yardım etmezsen biraz sonra yakalayıp
>öldürecekler."
>
>Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı
>açar, kurda içine girmesini söyler. Çuvalın ağzını
>bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam eder. Birkaç
>dakika sonra da avcılara rastlar. Avcılar köylüye bu
>civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar, köylü
>"görmedim" der ve avcılar uzaklaşır. Avcıların iyice
>uzaklaştığından emin olduktan sonra köylü sırtındaki
>torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı salar. "Çok
>teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik
>yaptın."
>
>"Önemli değil" der köylü ve tarlasına gitmek üzere
>yürümeye başlar. "Bir dakika" diye seslenir kurt: "Çok
>uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum, çok bitkin
>düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem
>lazım ve burada senden başka yiyecek bir şey yok."
>Köylü şaşırır: "Olur mu, ben senin hayatını
>kurtardım."
>
>"Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk
>unutulan bir şey yoktur" der kurt. "Ben de kendi
>çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni yemek
>zorundayım." Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda
>karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye bu konuyu
>sormaya ve ona göre davranmaya karar verirler.
>Karşılarına önce yaşlı bir kısrak çıkar. "Ne vefası"
>der kısrak, "Ben sahibime yıllarca hizmet ettim,
>arabasını çektim, taylar doğurdum, gezdirdim. Ve
>yaşlanıp bir işe yaramadığımda beni böylece kapıya
>koydu..."
>
>Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe
>rastlarlar. "Ben hizmetin değerini bilen bir efendi
>görmedim" der köpek, "Yıllardır sadâkatle hizmet
>ederim sahibime, koyunlarını korurum, yabancılara
>saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla
>vurur..." Kurt köylüye döner, "İşte gördün" der. Köylü
>de son bir çabayla "Ama üç diye konuşmuştuk, birine
>daha soralım, sonra beni ye" diye cevap verir.
>
>Bu kez karşılarına bir tilki çıkar. Başlarından
>geçenleri, tartışmalarını anlatırlar. Tilki hep nefret
>ettiği kurda bir oyun oynayacağı için keyiflenir. "Her
>şeyi anladım da" der tilki, "Bu küçücük torbaya sen
>nasıl sığdın?" Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış
>gibi yapar: "Gözümle görmeden inanmam..." İşin sonuna
>geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki
>köylüye işaret eder ve köylü torbanın ağzını sıkıca
>bağlar. Köylü eline bir taş alır ve "Beni yemeye
>kalktın ha nankör yaratık" diyerek torbanın içindeki
>kurdu bir süre pataklar. Sonra tilkiye döner "Sana
>minnettârım, beni bu kurttan kurtardın" der. Tilki de
>"Benim için bir zevkti" diye cevap verir.
>
>O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır, bu
>kürkü satarsa alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden
>elindeki taşı kafasına vurup tilkiyi öldürür. Sonra da
>torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter:
>
>"Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk
>unutulan bir şey yokmuş..."
-
Konu: Tatilin Böylesiyok ben almayayım ne olur ne olmaz basımıza bi iş gelir oralarda