Yine kendimle başbaşayım karanlığın ortasında,aslında yalnız değilim biliyorum;Çünkü yıldızlara bakıyorum sen varsın ay ışığında sen!
Sanki dört duvar arasındayım ve sen o duvarlarsın.
Gözlerimi kapatıyorum karşımdaki karanlık gibisin.
Oysa ben senden kurtulmak istiyorum.
Senin duvarlarından ve karanlığından.
Ama bir türlü yapamıyorum seni kalbimden atsam aklımdasın.
Aklımdan çıkarsam kalbimdesin ve ben bunlarsız yaşayamıyorum.
Sanki ruhum sensin ve ben boş bir bedenim.
YİNE KENDİMLE BAŞBAŞAYIM KARANLIĞIN ORTASINDA
YILDIZLARDA SEN VARSIN AY IŞIĞINDA SEN
AMA YANIMDA SENSİZLİĞİN VE O SON GİDİŞİN.....