göz yasi olup akmak zorundamisin göz pinarlarimdan
yüküm hep agirdi hayat; hep direndim hep mücadele ettim seninle
bir güldün yüzüme bin aglattin , yalanlarinla hep beni kandirdin...
artik cocukta degiliz ki sana kanalim...
canim yaniyor öyle yalnizim öyle derbeder
anlatsam gökyüzü kendine siner
bilirim herkesin derdi kendine keder
benim derdimde beni benden eder...
yillari devirdim devirmeye de; dertle kederle,
herderdi attim omuzumuzun ardina da;
ben senden kactikca ;sen üzerime geldin yalanlarinla...
an geliyor yutkunamaz oluyorum,
an geliyor hersey duruyor sanki
beynim uyusuyor,
aglamakli bir hava esiyor da,agit bogazda dügüm kaliyor...
artik ne zaman güleceksin yüzüme demiyorum sana,
artik cigliklarim kendi sesimde boguluyor,
bense bir kuru yaprak misali savruluyorum ordan oraya,
sessiz cigliklarimla senin acimasiz girdabinda...
Sevgi ve rahmet, karşılıklı fedakârlıkların, kalp kazanıcı, gönül alıcı davranışların da kaynağıdır. Yuvalar bunlarla çiçek açar, bunlarla gelecek günlere güvenle bakar, bunlarla ümitlerine ümit ekler. Hayat ırmağının şırıltıları böyle olunca daha güzel, çiçekler arasından ummana yol alışı daha şirindir... Fırsat buldukça bu sayfada, satırlar içinde sizlerle bunları paylaşacağız. Müminlerin birbirine hakkı, sabrı ve sebatı tavsiyeye ihtiyacı vardır. Hakka teslim olan gönüller tavsiyeleşmekten, hatırlatışlardan, istişarelerden haz duymalı, ibret almalı, her bilgide, her tecrübede olgunlaşma şuuru hissetmelidir.