Ey hayat,
Alacağın ne kaldı benden,
Ayırdın beni sevdiğimden,
Karma karışık dünyamla,
Yapayalnız bıraktın aniden.
Hayat zor,
Aşılmaz yollarımız var,
Dümdüz gitmiyor sana varışlar,
Hasret, zaman ve engeller,
Umutlarımızı yıkan işte bunlar,
Ertelenen hayallerin bedelini,
Ödemek ise zormuş meğer
Faturası ağır kesildi iç dünyamızda,
Sanma hep ayrılıklar var yanıbaşımızda,
Tevekkül etmeli bundan sonra...
Evvelinde kara kış yaşarmışım meğer,
soğuk, karlı bir hava varmış içimde,
şimdilerdeyse ilk defa baharı yaşıyorum
renk renk çiçekler açıyor her yanımda,
mutluluk filizleniyor dallarımda,
içim hep baharla dolu
bahar senle dolu.
seni ise tarif edemem,
mutluluğumu yazıya dökemem,
anlatamam seni kelimelerle,
gücüm yetmez ki yazmaya,
sen yaşanılası birisin,
yaşamaya değersin,
sensiz bir ömrü neyleyim...
iki yıldız gökyüzden aşagı bakarak önce hangisinin kayıcagını merak ediyormuş. uzaklarına bakıp kayan arkadaşlarını seyredip ne kadar güzel oluyor diye seyrediyorlarmış bir duraksamışlar bi bakmışlarki bütün çevresindeki arkadaşları zamanı geldikce kayıp gidiyorlarmış kala kala 2 arkadaş kalmışlar biri demiş önce ben diyeri demiş yok ben derken ikiside aynı anda kayıp gitmişler geride bom boş bir gökyüzü kalmış. hayatta boş vakitleri öldürmek yerine hayatta kalıcı bir şeyler yapamak en azından arkadanız gülen bir dost yerine aglayan bir dost edinmek en güzel bir duygu ...