hayır alkası yhok bence arkadaşlar kadınlar hep el üstünde tutulmak ve iltifat almakk ister karşı taraftanda göremiyincee kişiyee dik dikk davranırlarr veeeee ortam bozulur bazen ayrılıga bile sebeptirr..
Rüzgar hızla yüzüne vururken hissetti denizin koyu mavi yosun kokularını. Yağmursuz bir günde, rüzgarla tanışmış olmanın mutluluğuyla denize doğru yol alıyordu. Kendini bile vurduran kokuyu tüm ciğerlerine çekti. Bir nefes bile olsa, rüzgara aşık olacağını hiç tahmin etmezdi. Uçmanın bile tadı bir ayrıydı buruşturulmuş yaşamda..
Kollarını iki yana açtı. Son ayrılığında da açmıştı kollarını, son elveda hatırasına. Bir resim çekmiş ve asmıştı hatıraların en güzel duvarına. Yasaksız ve baskısız bir sevdanın ardından, aldatılmıştı en kötü şarkılarda. Bir kere bile olsa yanmıştı ya yüreği pulbiberin halt ettiği aşk acısıyla. Sonu ayrılık bile olsa gam yemezdi artık. Bir damla çıktı gözlerinden, alel acele yukarıya kaçtı..
Bacaklarını kapattı. Adı konulmamış hedefe daha hızlı ulaşmalıydı. Bir gülü dalından koparırken duyulan heyecan gibi olmalıydı. Hızlı ve ürkek.. Kar yağmamış sevdaya hediye edilen bir beyaz gülün dramı geldi gözlerinin önüne. Yaşamın neresinde olduğunu bilinmeyen bir yaşta, gökyüzünde batmalıydı son diken. Gül koparılacaksa eğer, bir damla kan feda edilmeliydi ki, borç bırakılmamalıydı alev kırmızısı yaşama..
Sırtını denize verdi. Gökyüzünü ilk defa böylesine güzel seyrediyordu. Dertlere ferman olmuş yıldızlara gülümsedi. Çoktan tükenmiş bir kalemle yazılmış yaşam kağıdının son satırlarındaydı. Sınavda olsa sıfır alırdı, çünkü kağıt bomboştu. Yarıda kalmış uykulara vurdu boğazın ışıklarını, sarı bir sancı vurmuştu gözlerine. Bir çocuk gibi hissetti yaşlanmış yüreğini, biri kalk parka gidelim dese, saatlerce sallanmalıydı semaya ulaşan yorgun salıncaklarda..
Gözlerini kapattı. Sadece iki kağıdın var olduğu bir mekan düşledi. Sonradan akla gelmemeliydi pişmanlıklar ve kanamamalıydı gözler sabaha kadar. Adresi belirsiz bir trene binmiş yaralı kalpleri, destursuz şimşeklerin korkutamadığı bir mekan. Korku olmamalıydı kimsede ve haykırmalıydı tüm cefakarlar pasaklı yaşama, kirletilmemeliydi artık yakınındaki karanlık martılar..
İçine çektiği nefesi bıraktı. Yalnız verilen bir nefesin, kötü kokmuş artıklarıydı saçılanlar. Tüm bu yıldızlara rağmen, bu kadar ağır mı olmalıydı yaşananlar ? Açık seçik paramparça olmuştu tüm evren. Satırlar bitti, imza çoktan atılmıştı boş yaşama kağıdına. Sınıfta kalmanın verdiği boynu bükükle verdi kendini kan kokmamış denize. Boğaz köprüsünden bedenini emanet etmişti boşluğa ve isyan bayrağını çoktan çekmişti, yüzyıllardır hicranını kaybetmiş yaşama...
HİKAYEME nasıl başlayacagımı bilmiyorum ama bir yerden girelim adım kandemir sevgili okurlarım şu anda ben 26 yaşında bir gencim başımdan geçen olay ise şöyle 18 yaşındayken bir kızı sevdim aşkımıza hiç ama hiç aman vermedim sevgisine ölesiye itaat ettim yeminimiz vardı ömür boyu beraber olacagız diye ama ne varki herşey ogüne kadar sürdü işteyim arkadaşım temel in beni aramasıyla beynimde bir uyuşma hisettim yıkıldım
sevdigim kız trafik kazazı geçirdi kader aglarını çoooktan örmüştü ogünden beri kendimi toparlayamadım hala berdoş biriyim onun hakkında yazdıgım şiiri siz sevgili okurlarla paylaşmak istiyorum
ACI HAYAT
SENİ BÖYLE SEVERKEN TOPRAKMI OLACAKTIN
OOO BEMBEYAZ TENİNİ KEFENMİ SARACAKTI
SÖYLESENE SEVDİĞİM BÖYLE Mİ OLACAKTI
BU EN GÜZEL ÇAĞDA SONMU BULACAKTI
HANİ EVLENECEKTİK HAYYALERİMİZ VARDI
ACI HABERİNLE CİĞERİM YANDI
SENİ BENDEN KARA TOPRAK ÖNCEMİ ALDI
DAĞ GİBİYDİM YIKILDIM
GÖNÜL OCAĞIM SÖNDÜ
TİTREDİ YÜREĞİM O MAHSUN BAKIŞINLA
SONNNN NEFESİNDE BİLE OLAMADIM YANINDA
ŞARKIMIZI YAZDIRDIM MEZAR TAŞINA
SANA DEYİL BİR TANEM BENİM İSYANIM
KADERE ŞANSIMA KARA BAHTIMA
GELİNLİK YERİNE KEFENMİ GİYECEKTİN
EVİNİN YERİNE KABREMİ GİRECEKTİN
ALKANLAR İÇİNDE CANINI VERDİN
AZRAİLEEEEEE
AŞKINI DÜNYANI NASILDA VERDİN
ÇARESİZLİK İÇİNDE BOYNUM BÜKÜLDÜ İNAN
DEDİM OOOOOOOO ÖLEMEZZZZZZZZ
TÜM SÖZLERİNİZ YALANNNNN
DEDİLERKİ ÜZÜLME ÖLÜM ALAHIN EMRİ
AKITIĞIN GÖZ YAŞI ONO GETİRMEZ GERİ