açık söylemek gerekirse şimdilik 2 şiirinizi okudum ve bambaska yüreğinize sağlık diyorum.. diğer şiirlerinizide geniş bi zamanımda sindire sindire okumak istiyorum yüzeysellikten öte..
Gün doğarken yeşeren ümitler
aynı güneşle yok olurdu hep...
Gecenin ağırlığı bastı mı üzerine
ne nefes verirdi ne alırdı..
Gitmek isterdim her akşam üzeri
gidebileceğim en uzak yere..
Sonra şemsiye açardım nedenini bilmeden,
geceden mi korkardım kayacak yıldızlardan mı?
Ama yine gidemezdim yanımda olmayan senden..
"ve bilirdim göreceğim şey yine sensizlikse
nereye gittiğimin, nereden baktığımın önemi yoktu.."
Boş hayat manzaralı bir bank'ım vardı bilirsin..
Orada seni qörür seni izlerdim..
Koca boş bir hayatın ortasında birtek sen..
Şimdi düşünüyorumda,
GitmeyebiLirdin, gitmesende olurdu hani..
Hele hele yüreqimdeki bu ayak izlerinLe hiç gitmeyecektin..
Âşık olmayana aşk kuru bir kelimeden ibaret. Yarı palavra, yarı safsata.
Âşık olmayan bunu anlayamaz, olansa anlatamaz. Öyleyse nasıl anlatılabilir aşk, kelimelerin hükmünü yitirdiği yerde?