Şiirin giriş kısmı her ne kadar " Al mektuplarını ver mektuplarımı " gibi çocuksu olsa da
Şu kısım güzelmiş , sana olan sevdamdan değil
kaderimden kaçıyorum..
Seni yarım bırakanın ,sende bıraktığı çaresizliğin resmidir bendeki bu halBu sefer olur sanmıştım ama yine beceremedim mutlu olmayı..
Sorun kimdeydi,kimde ne eksik, ne fazlaydı
Sorun kesinlikle gidenin ardından şiir yazanda değildir. Hiç değilse ben öyle düşünüyorum