Zzeynep Ünver
Üye
30.03.2011
Er
276
Er
276
Hakkında
- Çok güzel emeğinize sağlık...
- Çok anlamlı benim için... Çok teşekkürler...
-
Konu: Unutmak Ya Da SonsuzlukHepinize çok teşekkür ederim... Beğenmenize sevindim...
-
İçki kullanmam. Kahve nedir bilmem. Hoppalık, züppelik istemem. 15-16 yaşlarında, aklı başında, gözü evinde, eli kalbinde, tahsili yerinde, asil ve necip bir aileye mensup sevimli bir kızla evlenmek istiyorum.
Çok komik teşekkürler...
-
Konu: ÖylesineHani ben seni sevmiştim ya
Ben seni hiç sevmedim say
Öylesine...
Çok güzel çok anlamlı teşekkürer...
- Teşekkürler... Sayenizde bilgilendirildik...
-
Hepsi çok komik
Teşekkürler
-
Konu: Unutmak Ya Da SonsuzlukBen teşekkür ediyorum... Okuyan gözlerinize sağlık...
-
Konu: Unutmak Ya Da SonsuzlukOlmuyor.............Yapamıyorum.....
Seni unutmayı başaramıyorum.
Düşündükçe aklıma,
Nefes aldıkça vücuduma doluyorsun...
Elime kalem almaya korkuyorum.
Çünkü kağıtlara hep adını yazıyorum...
Yırtıyorum kağıtları
Ama
Seninle birlikte çöpe atamıyorum...
Sesin kulaklarımda yankılanıyor,
Hayalin hep benimle zaten...
Ağlıyorum unutamadığım için...
Uyku hapları bile fayda etmiyor artık.
Uyumaya korkuyorum...
Çünkü gözlerimi kapatınca hep seni görüyorum...
Bir kadeh şarap alıyorum elime,
Ama içemiyorum...
Şarapla birlikte içime akmandan korkuyorum...
Kitap okumaya çalışıyorum...
Şansa bak,
Kitaptaki adam seninle adaş...
Dayanamayıp fırlatıyorum kitabı bir kenara...
Bir ateş yakıyorum bahçede...
Seninle ilgili herşeyi yakmak için...
Herşeyi yakıyorum da...
Ama bir resmini yakamıyorum...
Çünkü senden geriye kalan tek şey o resim...
Resmi yatağımın başucuna koyuyorum...
Seninle geçirdiğimiz güzel günleri hatırlıyorum...
Her anı'da mutlaka bir gülüşün var....
Bir bakışın....Bir sözün.......
Bu da bana acı veriyor....
Bir karar veriyorum...
Kapıyı çarpıp çıkıyorum evden...
Düşünüyorum yolda yürürken...
Elimde senin fotoğrafın var...
Arkasında seni seviyorum yazıyor...
Seni affedemiyorum ama sensizde yapamıyorum...
Bir kayalığa varıyorum...
Ben ve hayalimden başka kimseler yok...
Bulduğum bir kaya parçasına oturuyorum...
Uzaklara dalıp gidiyorum
Ama ne düşündüğümü bilmiyorum...
Kendime geldiğimde güneş gizemli kızıllığıyla dinlenmeye çekiliyor...
Kalkıyorum, evimin yolunu tutuyorum...
Yolda mektuplarımızı sakladığımız ağacı fark ediyorum...
Gidip yanına oturuyorum...
Toprağın içinden mektupları koyduğumuz kutuyu buluyorum...
Bu mektuplara birbirimizi ne kadar çok sevdiğimizi yazmıştık...
Bu mektupların yanında başka bir zarf buluyorum...
Üzerinde adım yazıyor...
Açıyorum mektubu, sen yazmışsın el yazından tanıyorum...
Bu satırlarda benden af dilemeni umuyorum...
Fakat mektubu bitirene kadar kaç kez vuruluyorum,
Hatırlayamıyorum...
Sonunda ayağa kalkmaya çalışıyorum....
Birkaç zorlu denemeden sonra nihayet başarıyorum...
Mektubun satırları hala aklımda...
Düşündükçe kaç kez ölüyorum...
Ama ruhum bedenimi terk etmiyor bir türlü...
Evine doğru koşmaya başlıyorum...
Yedek anahtarın elimde...
Aceleyle açıyorum kapıyı...
Herşey bıraktığım gibi...
Raflarda fotoğraflarımız, televizyonun yanında birikte izlediğimiz filmler...
Bunları diğer eşyaarınla karıştırmıyordun...
Çünkü senin için hepsinde benim bir parçam vardı...
Daha önce gözlerimi her sabah içinde açtığım odanın önüne geliyorum...
Yavaşça açıyorum kapıyı...
Yatağın üzerinde uzanıyorsun...
Elinde benim fotoğrafım...
Üzerinde seni seviyorum yazıyor...
Yatağın başucunda ilaçlar....
Üzerinde en sevdiğim takım elbisen var...
Dolabını karıştırıyorum...
Bana hediye ettiğin beyaz elbiseyi burada bırakmıştım...
Onu giyiyorum ve yanına oturuyorum...
Buz gibi dudaklarına sıcak bir öpücük konduruyorum...
Senin içtiğin ilaçları içiyorum...
Elimde fotoğrafın...
Üzerinde seni seviyorum yazıyor...
Senin gibi uzanıyorum yatağa...
Yüzüme seninki gibi bir gülümseme yerleştiriyorum...
Ölümü beklemek için yumuyorum gözlerimi...
Seninle buluşacakmışım gibi hissediyorum...
Sanki beni buluşmaya çağırmışsın gibi...
Her zamanki buluşmalarımız gibi...
Ama bu sefer farklı...
Yanına geleceğim...
Fakat bir daha dönmeyeceğim...
(Saliha Yücedağ)
-
Buruk Bir Kalptir Ölüm...
Hala bir bütünken beden,
Son saniyeleri hissetmektir.
Yaşamak ve yaşamamak arasında,
Bir çizginin gidip gelmesidir.
Bir gerçeğin yalan olmasıdır Ölüm...
Görünen yanıyla, bir gün
Bedenin sessizliğe bürünmesidir.
Ve görünmeyen yanıyla,
Çizgiden sonra yükselmektir,
Sonsuzlukla boğuşmaktır Ölüm.
Asıl önemli olan, yanına aldıkları gibi,
Alamayıp geride bıraktığı gerçeklerdir.
Aslında o gerçeklerin göz yaşlarıdır,
Geri gelmeyecek bir bekleyiştir.
Çaresizliğin haykırışlarıdır Ölüm,
Bir kalbin ineyerek acıdığı,
Ve sürekli unuttum sandığı,
Ayrılığın kompozisyon olduğu,
Hiç tükenmeyecek bir sevgidir.
Ya da kararıp gitmiş bir aşktır Ölüm.
Hep geri gelecek diye beklersin sonra,
Gelmeyeceğini bile bile...
Aklının sana oyun oynadığı anlarda,
İçinde tıkanıp kalan buruk bir kalptir Ölüm...
-
Konu: Gönderilmemiş MektupÇok güzel ellerinize sağlık... Tebrikler...
-
Konu: Son AdresHepinize çok teşekkür ederim... Aranızda olmak harika bir duygu...