Biliyorum biraz uzun ama hisserderek okursanız.........



Onu ilk kez orta 2 de görmüştüm. Gerçekten çok güzeldi. Dümdüz saçları, ela gözleri vardı. İçimde acayip birşey hissetmiştim. Ama o bana sadece bakmıştı. Benim sanki dünyam yıkılmıştı. Sonraki günler gene okulda onu görüyordum. Ama o bana sadece bakıyordu. Onu düşünerek bütün yılı geçirmiştim.

Son sınıftaydım. Okulun ilk günüydü. Herkes birbiriyle selamlaşıyordu. Ben biraz geç gitmiştim. Zaten okulun ilk günüydü. Gene onu görmüştüm. Çok güzeldi. Daha bir güzel olmuştu. Sanki bütün bir yaz, güzellik merkezinde geçirmiş gibiydi. Koridorda yürürken herkes ona bakıyordu. O an ALLAHIM!! NE KADAR GÜZEL BİR KIZ&!!!!!! diye geçirdim içimden. Ama biliyordum, böyle bir kız benimle beraber olmazdı. Sınıfı benimkinin hemen yanıydı. Arkadaşlarımı görme bahanesiyle sınıflarına girerdim. Amacım onu daha çok görmekti. Ogün birçok kez onunla göz göze gelmiştim. Ama o hep başka taraflara bakıyordu. Benimse sanki dünyam yıkılıyordu. O akşam eve gittim. Gece hep onu düşündüm. Kendi kendime: BEN NE YAPIYORUM!! dedim. Muhakkak beraber olduğu biri vardır diye geçiriyordum içimden. Unutmaya çalışıyordum. Ama hep onu düşünüyordum. Hergün gözgöze bakışmalarla sömestr gelmişti. Kafama koymuştum. Tatilden sonra muhakkak onunla tanışacaktım. Ve bu hayalimle yarıyıl tatiline girmiştim.

Nihayet tatil bitmişti. 15 gün bana 15 asır gibi gelmişti. Ve nihayet onu görmüştüm. Koridorda yürümüyor adeta süzülüyordu. Sınıfına girdi. Arkasından bende girmiştim. Sınıf çok kalabalıktı. Yerine oturdu. Sonra bana baktı. Ve güldü. Beni o şekilde donmuş bir mumya gibi görünce yüzünde bir gülümseme oldu. Bense kıpkırmızı olmuştum. Hemen ordan uzaklaştım. Hiç tenefüse bile çıkmadım. Okul çıkışında eve yıldırım hızıyla varmıştım. O akşam hiç uyuyamadım. Uzun zamandır hoşlandığım kız bana gülümsemişti, ama ben kaçmıştım. O kalabalık ortam benim bütün cesaretimi kırmıştı. Bir hafta boyunca hiç onun yüzüne bakamamıştım.

Bir gün kantinde tek başıma otururken yanıma geldi. Ben şaşkınlıktan hiçbirşey yapamamıştım. O dünya güzeli kız neden yanıma gelmişti diye kendi kendime sorarken, bana : Geçen gün için sizden özür dilerim.  dedi. Ve uzun uzun gözlerimin içine baktı. Gözlerimin içine bakarken yüreğimde bir sıcaklık hissettim. Ama heyecanımdan hiçbirşey söyleyemedim. Ve yanımdan kalktı gitti. Hiçbirşey anlamamıştım. Neden özür diledi. Ve neden gözlerimin taa içine uzun uzun bakmıştı.

Artık karar vermiştim. Onunla ne pahasına olursa olsun tanışacaktım. Birgün okul çıkışında gözlerim onu aradı. Ve en sonunda onu gördüm. Hemde yanlızdı. İşte fırsat diye geçirdim içimden ve ona doğru yürümeye başladım. Yanına vardığımda bana baktı ve gene uzun uzun gözlerimin içine baktı. O an nasıl yaptım hala bilmiyorum ama ona :  SİZİNLE KONUŞABİLİRMİYİZ?? dedim. Bir an bir suskunluk oldu. Ve OLABİLİR! dedi. Sanki dünyalar benim olmuştu. Uzun zamandır hoşlandığım kızla tanışma imkanı bulmuştum. Okulumuzun hemen yanında park vardı. Oraya doğru yürümeye başladık. Ama hiçbirşey konuşmuyorduk. En sonunda parka varmıştık. O oturmuştu ben ayaktaydım. BENİMLE NE KONUŞMAK İSTİYORSUNUZ? dedi. Bende bütün cesaretimi toplayarak: SINIFLARIMIZ YANYANA& SİZİN SINIFTA HEMEN HERKESİ TANIYORUM. SİZ HARİÇ.. SİZİNLEDE TANIŞMAK İSTEMİŞTİM DE. demiştim. Oda BİLİYORUM. HEMEN HER TENEFFÜS BİZİM SINIFTASINIZ. dedi. Heyecanım giderek azalıyordu. Ama kalbim deli gibi atıyordu. Sonra : BEN RIDVAN dedim elimi uzatarak. BENDE ARZU!!! dedi. Tokalaştık. ARZU dedim içimden. EFENDİM dedi. Sadece bakışıyorduk. Bir an ELLERİNİZ TİTRİYOR!! diye bir ses duydum. Özür dilerim dedim. Ellerimiz ayrılırken dualar ediyordum. Bu an hiç bitmesin diye. YARIN DAHA ÇOK VAKTİMİZ OLUR. EVE GEÇ KALDIM!! dedi. Ben sadece bakakalmıştım. Ayrılırken gene bana baktı ve güldü. Ama bu seferki bir başka gülüştü. Kalbim deli gibi atıyordu. Sabahı iple çekiyordum. O gün zar zor uyumuştum.

Erkenden kalkmıştım. Apar topar okula varmıştım. Koridorun ucunda adeta kamp kurmuştum. İçimden ARZU, ARZU, ARZU diyordum. Bir an EFENDİM! diye birses duydum. Arkamı döndüm ve onu gördüm.Meğer o gün erken gelmiş. Ben heyecandan ne yapacağımı bilmezken o bana MERHABA dedi. Biraz bekledikten sonra MERHABA diye karşılık verdim. İLK İKİ DERSİM BOŞ.  dedi. Ve lafını bitirmesine izin vermeden BENİMKİLERDE  dedim. Beraber kantine indik. Kimseler yoktu. Masanın etrafına karşılıklı olarak oturduk. Sadece bakışıyorduk. Bir an kitaplarım yere düştü. Ve o ses beni kendime getirdi. Onunla muhabbet etmeye başladım. Nereli, kaç yaşında, kaç kardeş herşeyini öğrenmiştim. Konuştukça ne kadar güzel konuşuyo, ne güzel fikirleri var diyordum. Sonra zil çaldı. 2 ders bu kadarmı kısa sürerdi. Sınıftayken yıllar gibi gelen dakikalar, şimdi sanki birkaç saniye gibiydi. ZİL ÇALDI. GİTMEM GEREKİYOR.  dedi ve yanımdan ayrıldı. Giderken gene o hasta olduğum gülümsemesini yaptı.

Daha sonraki günler gene onunla kantine inip muhabbet ettik. Bazen sınıflarına gittiğimde onunla konuşan erkek gördümmü ters ters bakardım o çocuklara. Onun hiçbir erkekle beraber olmasına tahammül edemiyordum. Onu herkesten kıskanıyordum. Hemen her teneffüs beraberdik. O da bundan rahatsız gibi görünmüyordu. Samimiyetimiz bayağı ilerlemişti. En sonunda kafama koydum. Ona soracaktım. Beraber olduğu biri varmı. Eğer beraber olduğu biri yoksa, acaba beni kabul edermi??? Evet bunu yapacaktım.

Bir cuma günü, okul çıkışında HAFTASONU NE YAPACAKSIN? diye sordum ona. Arkadaşlarıyla okulda buluşup taksime gideceğini söyledi. Üzülmüştüm. Oysa benimle beraber olmasını o kadar çok istiyordumki!!! Kafamı önüme eğdiğim anda AMA PAZAR GÜNÜ EVDEYİM!! dedi. Kafamı kaldırıp yüzüne baktığımda gülümsüyordu. Hemen lafı değiştirip İSTERSEN EVİNE KADAR BERABER YÜRÜYELİM dedim. TAMAM dedi. Yolda yürürken hep o konuşuyordu. Bense pazar günü ne yaparım diye kafamda planlar yapıyordum. Evinin önüne geldiğimizde İŞTE EVİM BURASI . BENİMLE BERABER YÜRÜDÜĞÜN İÇİN TEŞEKKÜRLER dedi ve usul usul bana bakarak evine girdi. Pazar gününü iple çekiyordum. Bir bahane bulur ve evine giderim diye düşünüyordum. Pazar günü erkenden kalktım. Ama pencereden dışarı baktığımda bütün planlarım altüst olmuştu. Dışarıda acayip bir yağmur vardı. Bende mecburen evde oturmak zorunda kaldım.

Okulların kapanmasına bir ay kala LİSEYİ NERDE OKUYACAKSIN? diye sordum ona. BİLMİYORUM!! AMA BÜYÜK İHTİMALLE BAKIRKÖYDE dedi. NASIL YANİ BÜYÜK İHTİMALLE diye sordum. SANA GÖSTERDİĞİM EV TEYZEMİN EVİ&.. ANNEM BABAM VE ABİM KEMERBURGAZDA OTURUYORLAR&. ORDAKİ OKULLAR PEK İYİ DEĞİL&. ONUN İÇİN BENİ BURAYA, TEYZEMİN YANINA GÖNDERDİLER. dedi. Nasıl yaptım bilmiyorum ama İYİKİ GÖNDERMİŞLER dedim. Bana baktı ve güldü. İNŞALLAH AYNI OKULA DÜŞERİZ dedim. O da kafasını evet der gibi salladı.

Son hafta TATİLDE NE YAPACAKSIN diye sordum Arzuya. MEMLEKETE GİDECEĞİZ dedi. Ben sanki yıkılmıştım. YANİ İZMİREMİ GİDİYORSUNUZ diyebildim. Başını öne eğerek EVET!!! dedi. Bir an durdum ve SEN GELENE KADAR SENİ BEKLEYECEĞİM!!! dedim. Bana baktı ve güldü. Gözlerine baktım sanki ışıl ışıl parlıyordu. Ve aniden boynuma sarıldı. Sanki BENİ BIRAKMA !! der gibiydi. O an kalbimde bir sıcaklık hissettim. Ağlamamak için kendimi zor tuttum. Sonra HADİ GİT&.. NE OLUR ÇABUK DÖN!! dedim. Ve gitti.

Okul bitti. Tatile girdik. Ben hep onu düşünüyordum. Geceleyin sokaklarda boş boş dolaşıp onu hayal ediyordum. Eve geç gidiyordum. Bu aralar evlede aram açılmaya başlamıştı. Onun yanındayken birkaç saniye gibi geçen saatler, artık asırlar gibi geliyordu. Onu çok özlüyordum. Acaba oda beni özlüyormu diye içimdende geçiriyordum. Hergün dualar ediyordum. Onun yüzünü biran önce görmek için. En sonunda dualarım kabul olmuştu. Okulların açılmasına bir ay kala istanbula gelmişti. Telefon çaldığında bakmıştım. Arayan oydu. Sesini hemen tanıdım. BEN GELDİM.. BENİ HALA BEKLİYORMUSUN? diye sordu bana. EVET. HEMDE DUALAR EDEREK BEKLİYORUM dedim. Okulun önünde buluşalım dedi. Tamam dediğim gibi dışarı çıktım. Yürümüyor sevincimden koşuyordum. Okula vardığımda ter içinde kalmıştım. Onu beklemeye başladım. Ve onu köşeden dönerken gördüğümde gözlerime inanamadım. 2 ay boyunca göremediğim, uğruna dualar ettiğim kız bana gülümseyerek geliyordu. Bende ona doğru yürümeye başladım. En sonunda beraber olmuştuk. HOŞGELDİN dedim, oda HOŞBULDUK dedi. Gözlerim dolmuştu. SENİ ÇOK ÖZLEDİM ARZU dedim ve boynuna sarıldım. Öyle bir sarıldım ki 2 ayın hıncını çıkartıyordum adeta. Oda bana sarılıyordu. Sonra gözlerimiz buluştu. SENİN EN ÇOK NEYİNİ ÖZLEDİM BİLİYORMUSUN!!! ELA GÖZLERİNİ VE EN ÇOK DA GÜLÜŞÜNÜ dedim. Bir an bakakaldı. Sana birşey söyleyeceğim dedi. Ailem liseyi bakırköyde okumama izin verdi. Bu lafı duyunca sanki dünyalar benim olmuştu. Sevdiğim kızla aynı yerde liseyi okuyacaktım.

Birbirimizin telefonlarını aldık ve onun hangi liseye kayıt olacağını öğrendim. Kendimi de o liseye kayıt ettirdim. Okulun ilk günüydü. Onu kapının önünde bekleyeme başladım. En sonunda görünmüştü. Ama yanında bir erkek vardı. O an dünyam başıma yıkılmıştı. Sevdiğim kızın yanında bir erkek vardı. Hemde bayağı büyük biriydi. Bu bana çok koymuştu. Ben bunları düşünürken o beni gördü koşarak yanıma geldi. MERHABA dedi. Ben sadece gözlerine bakıyordum. Cevap vermediğimi görünce NE OLDU dedi. KİM O ÇOCUK dedim. Şakayla karışık YOKSA KISKANDINMI? dedi. Bayağı sinirlenmiştim. O da bunu anlayınca o benim abim. Okulun ilk günü beni bırakmaya geldi. Nasıl bir okul olduğunu annemlere söyleyecek dedi. Ben OH BE  dedim. NEDEN OH BE DEDİN diye sordu bana. HİİİÇ dedim. Gözlerimin içine baktı. Sanki bana birşeyler anlatmak istiyordu. Sonra ARZU diye bir ses duydum. İkimizde aynı yöne bakınca abisinin yanımıza geldiğini gördüm. Hadi gir içeri dedi. O da tamam dedi. Abisi bana bir baktı. Sonra çekti gitti. Ben çok mutluydum. Çünkü sevdiğim kızla aynı okuldaydım.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 954
favori
like
share
asiye41 Tarih: 18.01.2007 22:17
paylşım için teşekkürler
SoN-GüL Tarih: 17.01.2007 20:11
derin duygulardan kaldirildi
simon Tarih: 25.09.2004 21:32
saolunsss arkadaşlar
cilgin Tarih: 24.09.2004 20:56
yasamaya deger ucunda ölüm olsada ASKIM ICIN OLÜRÜM
simon Tarih: 24.09.2004 20:27
hayatta hiç birşey için geç kalmamak lasım
Mackjawell Tarih: 24.09.2004 20:11
Her ne olursa olsun bence hayat yaşamaya değer.. Çocouğa gelince artık yapacağı hiç birşey yok yalnızca onu düşündüğünde üzülecek..... :19: :19:
simon Tarih: 24.09.2004 20:04
[quote]Orijinalin yazari GaMZeLi
Masallahhh Yazmisda Yazmiss haHA...Ama Guzel Yazmis..Ellerine Saglik :5:[/quote]

valla ben yasmadım yaşanmış bir hikaye idi bilgisayardaki dosyalarım arasında buldum
GaMZeLi Tarih: 24.09.2004 19:46
Masallahhh Yazmisda Yazmiss haHA...Ama Guzel Yazmis..Ellerine Saglik :5:
simon Tarih: 24.09.2004 19:41
[quote]Orijinalin yazari MechhuL
Malesef hayat herzaman insanın istediği gibi gitmiyor...Gerçekten çok üzücü bir hikaye...Gerçekten etkilendim...Teşekkürler simon [/quote]

hikayenin tamamını okuduğunus için saolun :12: :12: