Duygusal > UMUTSUZUN HiKAYESi

    UMUTSUZUN HiKAYESi

    Karanl11 severdi...
    Belki dünyan1n pisliini saklad11 için karanl1k asl1nda güzeldi.
    Güne_ batt1ktan sonra ve ay ç1k1nca,
    Gölgeler kaybolur birer birer,
    Ve sessizlik çöker..
    Sadece sen vars1nd1r,
    Hafif bir rüzgar ürpertir çou zaman,
    Kokusu bile degi_mi_tir havan1n
    Sonra huzur kaplar içini,
    Payla_mak istersin...


    Yaln1zl11 da severdi...
    Belki onu daha güçlü yapt11 için yaln1zl1k asl1nda güzeldi.
    0nsan en kötüye al1_1nca,
    Kötü, kötü olmaktan ç1kar.
    Zorluklar a_1l1nca birer birer
    Ve ac1lar, çekildikçe biter.
    S1n1f geçen çocuklar gibidir ruhun,
    Sonra bir anda mahvolur her_ey,
    Kuyunun dibine bir ip gelir en tepeden,
    Ve sen ne yapaca1n1 bilemeden,
    Tutunursun ipe, dönerken her_ey eskiye,
    Hiçbir_ey ya_anmam1_ gibidir,
    Alarken sessizce...
    ellerine sağlık