Sensiz ecelime kucak açtığımda
Saat, sabahın altısıydı
Düşlerime ket vuran umursamayışını
Zaman bile yumuşatamadı...
..
Karmaşa beni kapladığında
Sana açlığımda
Saatler ecelime susamıştı...
Herşey için artık çok geç..
Sana ulaşmaya çabaladığımda
Yalanlarınla kaplı vurdumduymazlığın
Aşkımı ve beni gölgeledi..
ne kelimelerim ne de gözyaşlarım
senin taş kalbini eritemedi..
o taş kalbe mi aşıktım
yoksa hayallerimdekine mi?
Dilediklerim ve hayal ettiklerimle
çırılçıplak kalakaldım önünde
Saf,savunmasız..
Senin “tutarsızlıklar”ın
Hep girdi aramıza
Patavatsız...