Benim Sevdam Ölümdü

Son güncelleme: 17.08.2008 23:43
  • Bu bir imtihansa ben kaldım, köprüsü olmayan bir ırmağa girdim, her adımda bir adım daha battım. Kaybettiğim her günde sevdamı daha fazla kucakladım. Çare aramadım; çünkü benim sevdam ölümdü.

    Dönmeyi istemedim bu çıkışı olmayan sokaktan Yorgun gönlümde bazen bir türkü çığırdım, bazen bir kelebek gibi uçurdum, bazen de el oyası gibi teker teker işledim

    Bazen de özlem duydum karşılıklı söylediğimiz kelimeye öyle ki aynı anda ki kızgınlıklara bile aramadım soruya cevap ve asla şikayet etmeyi düşünmedim dedim ya benim sevdam ölümdü.

    Ömrümde yalanlar en güzeliydi, bahaneler çok tatlıydı, sınırlı hükümler bırakmıyordular ve ayaza açık kalbimi acıtmıyordu.

    Bir bekleyişti sınırsız ve nedenli yazılmış oynuyordum. Rolüm mahkum bitişi herhangi bir hakimin kalemi kırması değildi. Sonucu bir ben değil, tüm insanlıkta olduğu gibi ve hayeller: Arkası yarınlar değil bir önceki güne veda ettiğimde biten hayeller

    Kayan bir yıldız gibi, son defa ellerin buluşmasında ansızlığa yenilen bedenimde hissetiğim ağır yükte, nedenleri sıralamadım.

    Dedim ya benim sevdam ölümdü.

    alıntı
#21.07.2008 16:46 0 0 0
  • süper bir şiir payLaşım için teşekkür...
#22.07.2008 12:29 0 0 0
  • Dedim ya benim sevdam ölümdü.


    Emeğine Yüreğine Sağlık Ablam..
#22.07.2008 16:02 0 0 0
  • müthiş olmuş ellerine sağlık teşekkürler
#17.08.2008 23:43 0 0 0